V SA/Wa 363/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. K. na tytuł wykonawczy Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z dnia (...) września 2020 r. nr (...) postanawia: odrzucić skargę

Pismem datowanym na (...) grudnia 2020 r. M. K. (dalej "Skarżąca") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie tytułu wykonawczego z dnia (...) września 2020 r. nr (...) wystawionego przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. dotyczącego nieuiszczonej opłaty abonamentowej za używanie odbiornika radiofonicznego i telewizyjnego. W odpowiedzi na skargę działający w ramach Poczty Polskiej S.A. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z przepisów ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z Nr 85, poz. 728 ze zm.) wynika, że Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. jako wierzyciel w rozumieniu ustawy egzekucyjnej (na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy o opłatach abonamentowych i art. 1a pkt 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2020, poz. 1427 ze zm.), zgodnie z którą wierzycielem jest "podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku (...) w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym") – wysyła upomnienie, a następnie wystawia tytuł wykonawczy, który kieruje do organu egzekucyjnego. Na podstawie stosownego wniosku i tytułu wykonawczego organ ten wszczyna egzekucję administracyjną (art. 26 § 1 i § 5 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). W toku prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z (...) września 2020 r. nr (...) postępowania egzekucyjnego, Skarżąca nie skorzystała z prawa do złożenia zarzutów do organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w trybie art. 33 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Takie prawo przysługiwało Skarżącej w terminie 7 dni od otrzymania tytułu wykonawczego, o czym została prawidłowo przez organ pouczona. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że do skutecznego uruchomienia kontroli sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na zarzuty wniesione przez Skarżącego wymagane jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Zgodnie z regulacjami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256), ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji środkiem zaskarżenia (o ile jest taki w ogóle przewidziany) w stosunku do postanowień jest zażalenie. W konsekwencji dla podstawowej kategorii postanowień objętych kontrolą sądową w ramach art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie) oraz dla postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. (wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) skarga do sądu administracyjnego dopuszczalna jest dopiero po wydaniu przez organ drugiego rozstrzygnięcia w kwestii podjętego w wyniku postępowania wszczętego wniesionym przez uprawniony podmiot środkiem zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.