V SA/Wa 3463/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Stopczyński sędzia WSA Piotr Kraczowski (spr.) asesor WSA Bożena Dąbkowska-Mastalerek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 25 października 2024 r. nr DRP.WPAV.411.592.2024.6.ARS w przedmiocie wstrzymania miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za marzec 2024 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną decyzją z 25 października 2024 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: organ, Prezes PFRON) utrzymał w mocy decyzję z 21 czerwca 2024 r., którą wstrzymano [...]Sp. z o.o. z siedzibą we [...] (dalej: spółka, skarżąca) wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za marzec 2024 r. do czasu uregulowania zaległości w zobowiązaniach wobec PFRON. Przyczyną wstrzymania skarżącej wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych było niewykonanie przez nią ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie wobec PFRON wydanej przez Ministra Rodziny i Polityki Społecznej 16 listopada 2023 r. nr BON.III.4220.285.5.2022.MW. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 18 czerwca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 142/24 uchylił decyzję z 16 listopada 2023 r. Organ wskazał jednak w odpowiedzi na skargę, że wyrok ten jest nieprawomocny. Z kolei w piśmie z 10 lutego 2025 r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, z uwagi na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 grudnia 2024 r. sygn. akt III FSK 1218/24, oddalający skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie z 18 czerwca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 142/24. Tym samym decyzja Ministra z 16 listopada 2023 r. została skutecznie usunięta z obiegu prawnego. Wobec powyższego w obrocie prawnym nie ma żadnej decyzji wskazującej na istnienie zaległości po stronie skarżącej. W związku z treścią pisma organu z 10 lutego 2025 r. pełnomocnik spółki wyraził zgodę na umorzenie postępowania i podtrzymał wniosek o zasądzenie od Prezesa PFRON na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: ppsa), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Mając na względzie, że decyzja Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 16 listopada 2023 r. nr BON.III.4220.285.5.2022.MW określająca wysokość zaległości z tytułu wpłat na PFRON została wyeliminowana z obrotu prawnego, uznać należy, że zaskarżona decyzja o wstrzymaniu miesięcznego dofinansowania za marzec 2024 r. wygasła. Tym samym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa orzekł jak w punkcie 1. sentencji. Oddalając w punkcie 2. wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania sądowego sąd miał na uwadze, że ze względu na obowiązująca w postępowaniu administracyjnym zasadę ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie, uwzględnienie tego żądania jest możliwe tylko w ściśle określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przypadkach. Pierwszym takim przypadkiem jest uwzględnienie skargi (art. 200 ppsa), drugim zaś umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, czyli w przypadku uwzględnienia skargi przez organ w trybie samokontroli (art. 201 § 1 ppsa). Żadna z tych sytuacji nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie, organ bowiem nie rozstrzygał w trybie art. 54 § 3 ppsa odnośnie zaskarżonej decyzji, a wydał inne orzeczenie, którego treść implikuje bezprzedmiotowość postępowania sądowego. Sąd podziela wyrażany przez komentatorów pogląd, że poza sytuacjami wskazanymi w art. 201 ppsa brak jest podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz skarżącego od organu, gdy z innych powodów postępowanie zostanie umorzone (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia, LexisNexis, wydanie 5; a także np. postanowienie NSA z 17 marca 2022 r., sygn. akt II OZ 138/22, a także prawomocne postanowienie WSA w Szczecinie z 4 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 483/14; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo jedynie wskazać należy, że stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 ppsa sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego, jednakże skarżący skargi nie cofnął, zatem sąd nie miał możliwości zastosowania tej regulacji.