V SA/Wa 342/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. K. M. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek Skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnęło by za sobą prawdopodobieństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącego. Dalej wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkowało zakończeniem prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej, a w konsekwencji również utratą jedynego źródła utrzymania dla niego i całej rodziny. Skarżący zwrócił również uwagę na wysokość należności pieniężnej, która w okolicznościach konkretnego przypadku w obliczu wielości prowadzonych postępowań przed sądami administracyjnymi , mogłaby wpłynąć na utratę płynności finansowej działalności gospodarczej, a nawet ogłoszenie jej upadłości. W ocenie Skarżącego natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby w stosunku do niego istotną lub trwałą zmianą rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego mógłby nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę zasadności wstrzymania aktu uznaniu Sądu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.). Skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 595/10). Sąd rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. W świetle powyższego należy zauważyć, że skoro zaskarżoną decyzją wymierzono stronie karę pieniężną (w wys. 12.000 zł), to z uwagi na treść art. 61 § 3 p.p.s.a. oczywistym jest, że rzeczowe uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową Skarżącego, tak by Sąd rozpoznający ten wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie spornej kary przed rozpoznaniem sprawy rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem w niniejszej sprawie Skarżący na poparcie swojego wniosku przedstawił swoje obawy związane z ewentualnym zamknięciem działalności gospodarczej i ogłoszeniem upadłości, a także faktem kilkudziesięciu podobnych spraw toczących się organami celnymi i sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu zabrakło spójnej argumentacji popartej dowodami w postaci dokumentów odzwierciedlających sytuację majątkową Skarżącego tj. wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, rocznych deklaracji podatkowych, czy też zindywidualizowanych informacji dot. obciążeń finansowych Strony (np. kredytów itp.). A dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża wnioskodawcę. Brak jest informacji dotyczącej realnego zagrożenia jakie może spowodować wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2016r. wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniać mogą tylko konkretne okoliczności, będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Innymi słowy, Strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych konkretnych okoliczności. Natomiast w rozpoznawanej sprawie Skarżący nie uprawdopodobnił jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wyegzekwowanie od niego nałożonej kary pieniężnej. Strona wnioskująca o zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, powinna tak przedstawić swoją argumentację i załączyć dokumenty tak by Sąd mógł na tej podstawie zweryfikować, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.