V SA/Wa 3306/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi Gminy Mrozy na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... października 2016 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia ... marca 2017 r., Gmina Mrozy (dalej: Skarżący) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia ... kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w piśmie z dnia ... maja 2017 r. ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podkreślił, że realizacja decyzji już na etapie postepowania sądowego może zaburzyć realizację planów budżetowych Skarżącego. Jego zdaniem w tej sprawie tylko ostateczna decyzja przy wyczerpaniu środków odwoławczych, zniweluje nakłady, które należałoby zaangażować do wykonania zadań własnych i powierzonych Gminy Mrozy, Ponadto Skarżący stwierdził, że zwrot środków określony decyzją opisaną w komparycji niniejszego postanowienia stanowi znaczącą kwotę przeznaczoną na zadania inwestycyjne w 2017 roku. Zwraca uwagę, że Gmina w celu dokonania tych wydatków inwestycyjnych musi zgodnie z budżetem zaciągać kredyty i pożyczki oraz spłacić wcześniej zaciągnięte zobowiązania. Skarżący podnosi także, że w wypadku podtrzymania decyzji w sprawie zwrotu środków, Gmina zostanie prawdopodobnie zmuszona do wstrzymania budowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej (wydatek rzędu 80.000,00 zł). Na poparcie swoich twierdzeń, Skarżący załączył "Plan wydatków majątkowych w 2017 roku" oraz "Plan przychodów i rozchodów budżetu Gminy Mrozy w 2017 roku" (tabela nr 1 i 2 do Uchwały Rady Miejskiej w Mrozach nr XXVI/280/2017 z dnia 8 marca 2017 roku). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego przepisu, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wspomniane przesłanki są ocenne. Na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a., postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208, orzeczenia dostępne także w Centralnej Bazie Orzecznictwa Sądów Administracyjnych www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. W ocenie Sądu Skarżący ponownie nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje opisane przez niego skutki w postaci wpływu na ciągłość realizacji zadań powierzonych Gminie Mrozy. Należy podkreślić, że dysproporcja pomiędzy kwotą przeznaczoną do zwrotu ( ... zł), a ogólną kwotą wydatków wymienioną w uzasadnieniu wniosku oraz załączonym "Planie wydatków majątkowych w 2017 roku" (3.827.534,54 zł) jest znaczna. Gmina wykazała w ww. Planie szereg innych, nieporównywalnie mniej istotnych wydatków od budowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej takich jak poz. 36 "Urządzenie górki przy ul. Nadrzecznej (pomiędzy ulica Akacjową a ul. Górną) wraz z wykonaniem zjazdu na deskorolki" (20.300,00 zł) czy też poz. 51 "Wykonanie siłowni zewnętrznej w Grodzisku przy ul. Młynarskiej" (26.738,91 zł). Przy tak dużym nagromadzeniu pojedynczych wydatków trudno mówić o jakiejkolwiek "sztywności" budżetu, którego naruszenie ma spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem wstrzymanie wykonania decyzji jest aktem wyjątkowym którego przyznanie powinno być poprzedzone wnikliwie uzasadnionym wnioskiem. Ponadto, należy uznać, że dokumentacja załączona do wniosku jest niekompletna. Zdaniem Sądu, poza przedstawieniem Planu wydatków czy też Planu przychodów i rozchodów, strona skarżąca powinna powołać dokumenty udowadniające obciążenie budżetu gminy konkretnymi wydatkami tj. umowy, faktury czy też inne rachunki. W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.