V SA/Wa 3306/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi Gminy M. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... października 2016 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia ... marca 2017 r., Gmina M. (dalej: Skarżący) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że obowiązek zwrotu środków przed wydaniem orzeczenia sądowego, które może być odmienne od stanowiska wyrażonego przez Ministerstwo Rozwoju i Finansów, wpłynie na ciągłość realizacji zadań powierzonych Skarżącemu. Gmina Mrozy wskazała, że wykonanie decyzji będzie miało realny wpływ na realizację projektów Skarżącego skierowanych do obywateli będących końcowymi beneficjentami działań instytucji publicznych. Ponadto, Gmina M. podkreśliła, że realizacja decyzji już na etapie postepowania sądowego może zaburzyć realizację planów budżetowych Skarżącego. Jego zdaniem w tej sprawie tylko ostateczna decyzja przy wyczerpaniu środków odwoławczych, zniweluje nakłady, które należałoby zaangażować do wykonania zadań własnych i powierzonych Gminy M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego przepisu, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione i konieczne. W ocenie Sądu Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje opisane przez niego skutki w postaci wpływu na ciągłość realizacji zadań powierzonych Gminie M. Wskazane okoliczności mają charakter hipotetyczny i są swojego rodzaju "prognozami", których jednak nie można zweryfikować – Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie swojego stanowiska. Innymi słowy, Skarżący nie wykazał realnego zagrożenia, jakie pociągnęłoby za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie mogą być uzasadniane obawą wystąpienia zakładanych przez Skarżącego zdarzeń, których jedynego źródła upatruje w konieczności uiszczenia zwrotu dofinansowania. Skarżący nie wskazał, jakie przesłanki przemawiają za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też czy występują okoliczności powodujące, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. postanowienie NSA z 8 maja 2004 r., FZ 65/04, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.