V SA/Wa 3160/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 30 października 2019 r. nr MZ-MD-S-051-8/JK/14(1) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę

M. S. (dalej zwana "Skarżącą") w piśmie z 19 września 2025 r. (nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 30 października 2019 r. (nr MZ-MD-S-051-8/JK/14(1) ) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o oddalenie skargi, wskazując że skarga została wniesiona w sprawie, która została już prawomocnie osądzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej zwanej "ppsa") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Do zaistnienia podstaw odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa niezbędne jest zatem stwierdzenie, że skarga dotyczy tego samego przedmiotu (aktu, czynności lub bezczynności organu) i tych samych stron postępowania. W tej samej sprawie, między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, co oznacza, że wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie, bezczynność lub przewlekłość organu administracji. W dacie wniesienia skargi w tej sprawie (19 września 2025 r.) spór między Skarżącą a Ministrem Zdrowia dotyczący legalności wskazanego wyżej postanowienia z 30 października 2019 r. nie tylko zawisł już przed tut. Sądem, ale też został rozstrzygnięty wyrokiem z 6 maja 2020 r. (sygn. akt VII SA/Wa 56/20) oddalającym skargę. Z kolei wyrokiem z 22 marca 2023 r. (sygn. akt II OSK 2397/20) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Skarżącej od wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec powyższego uznać należy, że niedopuszczalne było ponowne wniesienie skargi na ten sam akt administracyjny, którego legalność została już skontrolowana przez sądy administracyjne. Dlatego zawartą w piśmie z 19 września 2025 r. skargę Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa.