Sygnatura
V SA/Wa 3088/22
V SA/Wa 3088/22 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-07-26
Wynik
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
- Data orzeczenia
- 26 lipca 2023
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz, Asesor WSA - Agnieszka Dauter-Kozłowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 lipca 2023 r. sprawy ze skargi G. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia 14 października 2022 r. nr 2/OS/2022 w przedmiocie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców oraz wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 22 kwietnia 2022 r. nr WI-V.8160.1.71.2021, 2) zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz G. H. kwotę 997 zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi G. H. (dalej: skarżący) jest decyzja Ministra Infrastruktury (dalej: Minister) z 14 października 2022 r., nr 2/OS/2022 utrzymująca w mocy decyzję Wojewody Małopolskiego (dalej: Wojewoda lub organ) z 22 kwietnia 2022 r. nr WI-V.8160.1.71.2021 w przedmiocie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie ośrodka szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy oraz wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżący – prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: S. k. - nauka j. G. H. – pismem z 30 lipca 2021 r. zwrócił się do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie z prośbą o przeprowadzenie testu kwalifikacyjnego dla 15 osób, które odbyły w ośrodku szkolenia nr ... szkolenie w zakresie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej kategorii: C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E. Z kolei 2 sierpnia 2021 r. skarżący przekazał do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego dane 20 osób, które ukończyły w ośrodku szkolenia nr ... szkolenie okresowe i którym zostało wydane świadectwo kwalifikacji zawodowej. Wojewoda pismem z 21 grudnia 2021 r., zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie z uwagi na rażące naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia w związku z nieprzedstawieniem informacji, o której mowa w art. 39e ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 180, ze zm.; dalej: utd). Pierwsze naruszenie zostało stwierdzone na podstawie weryfikacji przedłożonej Wojewodzie listy uczestników kursu kwalifikacyjnego, z której wynika, że W. R. rozpoczął kurs kwalifikacji wstępnej przyspieszonej w bloku programowym C 1 lipca 2021 r., który zakończył 26 lipca 2021 r., a w aktach sprawy nie odnotowano zgłoszenia informującego o rozpoczęciu kursu, które powinno zostać przekazane najpóźniej 2 lipca 2021 r. Drugie naruszenie zostało stwierdzone na podstawie weryfikacji przedłożonej Wojewodzie listy osób, którym zostało wydane świadectwo kwalifikacji zawodowej. Z listy wynika, że S. S. rozpoczął szkolenie okresowe 12 lipca 2021 r., które zakończył 22 lipca 2021 r., a w aktach sprawy nie odnotowano zgłoszenia informującego o rozpoczęciu szkolenia, które powinno zostać przekazane najpóźniej 13 lipca 2021 r. W odpowiedzi na ww. zawiadomienie skarżący 11 stycznia 2022 r. złożył wyjaśnienia, w których poinformował, że informacja o rozpoczęciu szkolenia okresowego ... została przygotowana 13 lipca 2021 r. i została wysłana tego samego dnia o godzinie 12:54 do Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie poprzez portal ePUAP. Z kolei informacja o rozpoczęciu kursu kwalifikacyjnego wstępnego przyspieszonego w bloku programowym: C, C+E, C1, C1+E W.R. została przygotowana 2 lipca 2021 r. i została wysłana tego samego dnia o godzinie 08:18 do Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie poprzez ePUAP. Wojewoda pismem z 26 stycznia 2022 r., wezwał skarżącego do przedłożenia urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP), tj. dokumentu elektronicznego wydawanego przez podmiot administracji publicznej jako poświadczenie złożenia dokumentu elektronicznego potwierdzającego przekazanie ww. informacji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma. W odpowiedzi na wezwanie skarżący poinformował, że nie może wygenerować UPP z powodu wystąpienia problemu z ePUAP. Dodał, że zwrócił się do administratora ePUAP, o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji, ale do dzisiaj problem nie został rozwiązany. Pismem z 24 lutego 2022 r. skarżący poinformował, że 2 lipca 2021 r. otrzymał informację, że dokument dotyczący rozpoczęcia kursu kwalifikacyjnego W.R. został prawidłowo podpisany, co potwierdza wiadomość e-mail z Profilu zaufanego. Wysyłając zgłoszenie przez platformę ePUAP na e-mail, otrzymuje powiadomienie, że pismo zostało wysłane i później informacje, że pismo zostało prawidłowo podpisane. 2 lipca 2021 r. wysyłając zgłoszenie o rozpoczęciu kursu otrzymał informację o prawidłowym podpisaniu pliku, lecz nie dostał powiadomienia e-mail o wysłaniu dokumentu do organu. Zwrócił się z pismem do administratora ePUAP o przedstawienie informacji jaki dokument został podpisany przez profil zaufany 2 lipca 2021 o godz. 08:20. Do dzisiaj nie otrzymał odpowiedzi. 24 lutego 2022 r. zostało wysłane ponownie pismo do ePUAP, w którym została opisana zaistniała sytuacja, że otrzymaliśmy informację e-mail o podpisaniu dokumentu, lecz nie dotarła wcześniejsza wiadomość e-mail mówiąca o wysłaniu dokumentu. Skarżący dodał, że nadal nie uzyskał odpowiedzi w sprawie połączenia kont na platformie ePUAP (tj. O. G.H. i C. T. H.). Wojewoda decyzją z 22 kwietnia 2022 r. – wydaną na podstawie art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c w zw. z art. 39h ust. 3 pkt 2 oraz art. 39h ust. 3a i 3b utd oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.; dalej: kpa) – orzekł o zakazie prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy, wpisanego pod nr ... do rejestru prowadzonego przez Wojewodę Małopolskiego oraz wykreślił skarżącego z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy prowadzonego przez Wojewodę Małopolskiego. Wojewoda decyzję uzasadnił nieprzedstawieniem wymaganej przez art. 39e ust. 2 pkt 1 utd informacji o rozpoczęciu kursu kwalifikacyjnego przez W.R. oraz o rozpoczęciu szkolenia okresowego przez S.S.. Wojewoda stwierdził, że nie miał żadnych wątpliwości w ustaleniu stanu faktycznego. Urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP) generowane jest automatycznie, a przedsiębiorca powinien niezwłocznie, tj. w dniu wysyłania informacji do urzędu, zwrócić się do administratora systemu ePUAP w sytuacji niewygenerowania UPP. Tym bardziej, że w tym samym dniu, tj. 2 i 13 lipca 2021 r. skarżący wysyłał do urzędu inne informacje, które wpłynęły na skrzynkę ePUAP Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego. Odwołanie skarżącego zostało rozpoznane przez Ministra Infrastruktury, który decyzją z 14 października 2022 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody. W uzasadnieniu decyzji Minister wskazał, że zgodnie z art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c utd, w ramach sprawowanego nadzoru wojewoda wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Według art. 39h ust. 3 pkt 2 utd, rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 39e ust. 2 pkt 1 utd. Minister uznał, że Wojewoda dokonał wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy. Zgromadzony materiał dowodowy bezsprzecznie dowodzi, że skarżący 2-krotnie rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia poprzez nieprzekazanie Wojewodzie wymaganych art. 39e ust. 2 pkt 1 utd informacji. Wyczerpuje to przesłankę określoną w art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c w zw. z art. 39h ust. 3 pkt 2 utd i stanowi podstawę do wydania decyzji o zakazie prowadzenia ośrodka szkolenia i wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej. Skarżący – reprezentowany przez adwokata – zaskarżył decyzję Ministra w całości zarzucając: I. naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c w zw. z art. 39h ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 39e ust. 2 pkt 1 utd, poprzez uznanie, że skarżący 2-krotnie dopuścił się rażącego naruszenia ww. przepisów nie przekazując Wojewodzie informacji o rozpoczęciu kursu kwalifikacyjnego oraz szkolenia okresowego, w sytuacji gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że skarżący informacje takie przekazał w wyznaczonym terminie, a z przyczyn od siebie niezależnych, nie jest w stanie uzyskać urzędowego poświadczenia przedłożenia z platformy ePUAP, co więcej nie tylko nie jest w stanie tego uzyskać nie ze swojej winy, ale nadto obsługa platformy potwierdziła problem z jej funkcjonowaniem; II. naruszenie przepisów postępowania, tj.: 1. art. 7, art. 76 § 1 i 3, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, polegające na niewyczerpującym i niewszechstronnym rozpatrzeniu zgromadzonego materiału dowodowego oraz powieleniu licznych błędów organu pierwszej instancji w tym zakresie, co skutkowało przyjęciem przez organ, że skarżący nie udowodnił, że z przyczyn od siebie niezależnych nie jest w stanie uzyskać UPP, a w konsekwencji dopuścił się rażącego naruszenia obowiązujących przepisów; 2. art. 81a § 1 kpa, poprzez jego niezastosowanie i nierozstrzygnięcie wątpliwości faktycznych na korzyść skarżącego, który wskazywał na niemożliwość uzyskania z systemu ePUAP potwierdzenia żądanego przez organ. W szczególności, że błędy wynikały z działania samego systemu, co potwierdza przeprowadzona rozmowa z konsultantem, a w szczególności treść korespondencji mailowej z administratorem systemu; 3. art. 107 § 1 pkt 6 kpa, poprzez sporządzenie decyzji niezawierającej uzasadnienia prawnego i faktycznego w zakresie uznania, że na gruncie sprawy niedopełnienie obowiązku wynikającego z treści art. 39e ust. 2 pkt 1 utd miało charakter rażący. Mając powyższe na względzie wniesiono o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji w całości względnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji; zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi. Obie wezwane strony postępowania wyraziły zgodę na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym (na posiedzeniu niejawnym). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: ppsa), zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Ministra z 14 października 2022 r., utrzymująca w mocy decyzję Wojewody z 22 kwietnia 2022 r., o zakazie prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy, wpisanego pod nr ... do rejestru prowadzonego przez Wojewodę Małopolskiego i wykreśleniu skarżącego z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy prowadzonego przez Wojewodę Małopolskiego. Sporna decyzja została podjęta z uwagi na brak powiadomienia Wojewody o rozpoczęciu kursu kwalifikacyjnego przez W.R. i o rozpoczęciu szkolenia okresowego przez S.S., a więc informacji wymaganej przez art. 39e ust. 2 pkt 1 utd (Kierownik ośrodka szkolenia jest obowiązany przedstawić wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia ośrodka szkolenia, najpóźniej w następnym dniu roboczym po dniu rozpoczęcia kursu, informację o terminie, czasie i miejscu, w których będą prowadzone zajęcia, wraz z listą uczestników kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego). Skarżący utrzymuje, że wymagane informacje dotyczące obu osób wysłał do organu za pomocą platformy ePUAP terminowo, tj. w przypadku W.R. było to 2 lipca 2021 r. o godz. 08.18, a w przypadku S.S. było to 13 lipca 2021 r. o godz. 12:54. Na dowód tego przedstawił historie zdarzeń z platformy ePUAP z 2 i 13 lipca 2021 r., screen nadania dokumentów z platformy ePUAP oraz kserokopie wysłanych informacji. Natomiast z przyczyn od siebie niezależnych nie był w stanie uzyskać UPP. Przy czym skarżący wskazał, powołując się na postępowanie reklamacyjne prowadzone z platformą ePUAP (zgłoszenie nr 2004251), że system zawierał błędy, gdyż wysłane z tego samego komputera informacje dotyczące rozpoczęcia szkolenia okresowego z 26 października 2021 r. przez T.H. (identyfikator ...) wygenerowały jako nadawcę skarżącego (S. K. – N. J.G. H.). Platforma ePUAP pismem z 16 marca 2022 r. poinformowała, że "błąd był spowodowany brakiem wylogowania się po stronie użytkownika i korzystaniem z jednej stacji przez dwie osoby w tym samym czasie. W systemie zostały wdrożone poprawki i błąd aktualnie nie powinien występować". W związku z tym skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 76 § 1 i 3, art. 77 § 1, art. 80, art. 81a § 1 oraz art. 107 § 1 pkt 6 kpa. Organy natomiast nie miały wątpliwości w ustaleniu stanu faktycznego w sprawie. Podkreśliły, że UPP generowane jest automatycznie, a w przypadku niewygenerowania skarżący powinien niezwłocznie (w dniu wysyłania informacji do urzędu), zwrócić się do administratora ePUAP o taką informację. Tym bardziej, że w tym samym dniu, tj. 2 i 13 lipca 2021 r. skarżący wysyłał do urzędu inne informacje, które wpłynęły na skrzynkę ePUAP organu. Powyższe przekładało się na konieczność wydania zaskarżonej decyzji, ponieważ zgodnie z art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c utd, wojewoda wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Według art. 39h ust. 3 pkt 2 utd, rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 39e ust. 2 pkt 1 utd. Skarżący nie zgadza się takim stanowiskiem organu zarzucając naruszenie art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c w zw. z art. 39h ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 39e ust. 2 pkt 1 utd. Przed odniesieniem się do zarzutów procesowych skargi dotyczących stanu faktycznego sprawy, koniecznym jest przedstawienie regulacji materialnych, które wyznaczają zakres potrzebnych ustaleń faktycznych w sprawie. Zgodnie z obowiązującymi w lipcu 2021 r. przepisami ustawy o transporcie drogowym – działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia stanowi działalność regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia (art. 39g ust. 1). W myśl art. 39g ust. 2 pkt 1 utd – warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia spełnia przedsiębiorca, który: prowadzi działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, lub spełnia wymagania określone dla tej działalności. Zgodnie z art. 39g ust. 3 utd – organem prowadzącym rejestr przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności objętej wpisem. Stosowanie do art. 39h ust. 1 utd – nadzór nad ośrodkami szkolenia sprawuje wojewoda. W myśl art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c utd – w ramach sprawowanego nadzoru wojewoda: wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, jeżeli przedsiębiorca: rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Zgodnie z art. 39h ust. 3 pkt 2 utd – rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest: nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 39e ust. 2 pkt 1. W myśl art. 39h ust. 3a utd – decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Ponadto zgodnie z ust. 3b tego artykułu – w przypadku wydania decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia, o której mowa w ust. 2 pkt 3, w stosunku do przedsiębiorcy, który wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej, z urzędu wykreśla się także przedsiębiorcę z tych rejestrów działalności regulowanej. Mając na uwadze ostatni cytowany przepis (art. 39h ust. 3b utd), jak również wcześniej przytoczony przepis art. 39g ust. 2 pkt 1 utd, sąd wskazuje, że zakaz nałożony zaskarżoną decyzją będzie powodował także wykreślenie skarżącego z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców, o jakim mowa w art. 28 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2023 r. poz. 622). Jest to bowiem działalność regulowana z tego samego zakresu działalności gospodarczej. Zaznaczyć należy, że skarżący prowadzi ośrodek szkolenia kierowców (regulowany ustawą o kierujących pojazdami) oraz ośrodek szkolenia (regulowany ustawą o transporcie drogowym). Sąd zwraca uwagę, że przepisy ustawy o kierujących pojazdami zawierają praktycznie tożsame regulacje w zakresie obowiązków kierownika ośrodka szkolenia jak i zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców z przepisami ustawy o transporcie drogowym, które regulują obowiązki kierownika ośrodka szkolenia. I tak o ile przepis art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami (Kierownik ośrodka szkolenia kierowców jest obowiązany: przedstawić staroście właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, najpóźniej w następnym dniu roboczym od dnia rozpoczęcia kursu, listę uczestników kursu oraz informację o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia pierwszych zajęć teoretycznych w ramach danego kursu) jest tożsamy treściowy z art. 39e ust. 2 pkt 1 utd. To już opis tego, co należy rozumieć za rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest inaczej uregulowany. Otóż za rażące naruszenie opisanych warunków należy rozumieć wielokrotne nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 (art. 45 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami). Zatem ustawodawca w tym zakresie – inaczej niż w art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c utd – założył, że tylko wielokrotne nieprzedstawienie informacji o rozpoczęciu kursu będzie sankcjonowane zakazem prowadzenia działalności regulowanej. Sąd zaznacza, że pojęcie "wielokrotny" oznacza występujący wiele (kilka) razy, powtarzający się lub powtórzony wiele razy; niejednokrotny, częsty (p. "Mały słownik języka polskiego" pod red. A. Skorupki, H. Auderskiej, Z. Łempickiej; PWN, Warszawa 1969). Wskazuje się także, że "kilka" to zaimek liczebny nieokreślony oznaczający w sposób przybliżony liczbę od 3 do 9 (p. "Uniwersalny słownik języka polskiego PWN" pod. red. S. Dubisza; tak samo "Wielki słownik języka polskiego" pod red. P. Żmigrodzki). W konsekwencji sąd uznaje, że tylko wielokrotne nieprzedstawienie organowi informacji o rozpoczęciu kursu w terminie jednego dnia po jego rozpoczęciu, przez które należy rozumieć nieprzedstawienie więcej niż dwóch takich informacji, powinno być sankcjonowane zakazem prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców i wykreślenia przedsiębiorcy z takiego rejestru. Co prawda ustawa o transporcie drogowym w art. 39h ust. 3 pkt 2 nie zawiera słowa "wielokrotne", ale skoro ustawodawca łączy to naruszenie z sankcją wykreślenia przedsiębiorcy prowadzącego ośrodek szkolenia także z rejestru ośrodka szkolenia kierowców (o jakim mowa w ustawie o kierujących pojazdami), to tu podobnie omawiana sankcja powinna być stosowana w sytuacji, gdy dojdzie do więcej niż dwóch przypadków nieprzedstawienia informacji, o której mowa w art. 39e ust. 2 pkt 1 utd. Za powyższym dodatkowo przemawia aktualne brzmienie art. 39e ust. 2 pkt 1 utd. Otóż ustawą z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1997) zmieniono treść ww. przepisu. Obecnie zgodnie z art. 39e ust. 2 pkt 1 utd – Kierownik ośrodka szkolenia jest obowiązany: przesłać wojewodzie, przez przekazanie do centralnej ewidencji kierowców, informację o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia pierwszych zajęć w ramach kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego lub informację o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia modułu szkolenia okresowego oraz informację o prowadzeniu szkolenia w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu, w zakresie i na zasadach określonych w art. 100ac ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. W uzasadnieniu ustawy nowelizującej (druk IX.1508) m.in. wskazano, że "W celu zmniejszenia obowiązków nałożonych aktualnie na przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia w zakresie podwójnego przekazywania informacji do wojewodów i centralnej ewidencji kierowców określono, że dane, które aktualnie przekazuje się bezpośrednio do wojewodów najpóźniej w następnym dniu roboczym po dniu rozpoczęcia zajęć, oraz dane osób, które przekazuje się w terminie 14 dni od dnia zakończenia szkolenia okresowego i wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego jego ukończenie, nie będą przekazywane do wojewodów. W zamian przedmiotowe dane docelowo będą przekazywane do centralnej ewidencji kierowców. Jednakże do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonych w komunikacie, o którym mowa w art. 20 projektu ustawy, będą wprowadzane i gromadzone w profilu kierowcy zawodowego. Profil ten będzie zaś odpowiednio i we właściwym czasie wypełniany przez upoważnioną do wykonania tej czynności osobę z ośrodka szkolenia, która przeprowadzi szkolenie, oraz dyrektora szkoły, placówki lub centrum, o którym mowa w art. 39aa ust. 1 pkt 2-4 ustawy zmienianej w art. 1 projektu. Ponadto w celu ograniczenia przekazywanych danych, które są zbędne, zrezygnowano z konieczności przekazywania do centralnej ewidencji kierowców przez ośrodki szkolenia przed rozpoczęciem zajęć informacji o miejscu zamieszkania osoby szkolonej." Tak więc obecnie ustawodawca zrezygnował z wyznaczenia jednodniowego terminu na przedstawienie organowi informacji o rozpoczęciu kursu czy szkolenia. Sąd zauważa, że choć wprowadzona zmiana nie ma mocy wstecznej, niemniej jednak w pewien sposób osłabia charakter stwierdzonego przez organ naruszenia w postaci nieprzedstawienia w terminie informacji o rozpoczęciu kursu i szkolenia przez dwie osoby, i jako taka nie powinna oznaczać uruchomienia sankcji w postaci zakazu prowadzenia przez skarżącego ośrodka szkolenia. Tym bardziej, że jest to "sankcja ostateczna", przekreślająca możliwość prowadzenia przez przedsiębiorcę dotychczasowej działalności regulowanej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców. Ma to znaczenia w kontekście stanu faktycznego jaki zaistniał w rozpoznawanej sprawie. Sąd podkreśla, że Wojewoda dowiedział się o nieprzedstawieniu informacji, o której mowa w art. 39e ust. 2 pkt 1 utd, dotyczących W.R. i S.S. z list przesłanych organowi przez samego skarżącego z 30 lipca 2021 r. i 2 sierpnia 2021 r. Przesłane dane informowały bowiem organ m.in. o rozpoczęciu przez te osoby dat rozpoczęcia i zakończenia kursu i szkolenia. Tak więc trudno uznać, że skarżący w sposób celowy nie przesłał Wojewodzie informacji o rozpoczęciu kursu i szkolenia w terminie jednego dnia po ich rozpoczęciu, skoro takie informacje musiał przedstawić później. Tym samym narażając się na sankcje w postaci zakazu prowadzenia działalności regulowanej. Na marginesie sąd wskazuje, że skarżący prowadząc ośrodek szkolenia kierowców od 1997 r. informacji o rozpoczęciu szkoleń (nie licząc kursów) musiał przedstawiać co najmniej kilkaset, skoro tylko w lipcu 2021 r. przeprowadził 20 szkoleń. Z doświadczenia życiowego i statystyki wynika, że przy takiej liczbie kursantów, mógł się zdarzyć przypadek nieskutecznego terminowego przedstawienia informacji o rozpoczęciu kursu czy szkolenia za pomocą platformy ePUAP. Z uwagi na powyższe, sąd daje wiarę skarżącemu, że informacje dotyczące W.R. i S.S. o rozpoczęciu przez nich kursu i szkolenia odpowiednio 2 i 13 lipca 2021 r., a więc w ustawowym terminie, usiłował przesłać platformą ePUAP do organu. Świadczą o tym przedstawione w trakcie postępowania wydruki z historii zdarzeń z platformy ePUAP z 2 i 13 lipca 2021 r., screen nadania dokumentów z portalu ePUAP oraz kserokopie wysłanych informacji. Przy czym nie zmienia to prawidłowej oceny organu, że było to działanie nieskuteczne, ponieważ jedynie pozyskanie urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP), tj. dokumentu elektronicznego wydawanego przez podmiot administracji publicznej jako poświadczenie złożenia dokumentu elektronicznego, dawało pewność skutecznego dotarcia tych informacji do organu. Nie jest w sprawie sporne, że skarżący UPP nie potrafił uzyskać. Tak więc w tym zakresie, wbrew zarzutom skargi, organ dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie. Sąd stwierdza, że braku uzyskania przez skarżącego UPP nie usprawiedliwia także przywołane postępowanie reklamacyjne z ePUAP. Co prawda wynika z niego, że system ePUAP zawierał błędy, ale były one bez wpływu na prawidłowość ustalenia stanu faktycznego w sprawie, co do informacji o rozpoczęciu kursu i szkolenia przez W.R. i S.S.. Gdyby bowiem skarżący rzeczywiście wysłał skutecznie sporne informacje, to potwierdzenie UPP mogło by przyjść na skrzynkę ePUAP T.H., czyli osobę, która mogła być równocześnie zalogowana na swoim koncie i na tym samym komputerze. Jednak takiej informacji skarżący nie przedstawił. W związku z powyższym sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić organom naruszenia przepisów postępowania w postaci: art. 7, art. 76 § 1 i 3, art. 77 § 1, art. 80, art. 81a § 1 oraz art. 107 § 1 pkt 6 kpa, które miałby istotny wpływ na wynik sprawy. Organ zgromadził bowiem wystarczający materiał dowodowy w sprawie, który posłużył następnie do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Uzasadnienie decyzji spełnia również wymogi formalne określone w art. 107 § 1 pkt 6 kpa. Sąd wskazuje, że przyczyną uchylenia decyzji obu instancji było nieprawidłowe zastosowanie w sprawie przepisów materialnych, tj. art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c, w zw. z ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 39e ust. 2 pkt 1 utd. Sąd uznał bowiem, że w realiach niniejszej sprawy, z którego wynikał brak terminowego przedstawienia organowi tylko dwóch informacji o rozpoczęciu kursu i szkolenia, organ nie powinien uruchamiać sankcji w postaci zakazu prowadzenia działalności regulowanej, tj. prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy. Powody takiego stanowiska sądu, co do rozumienia ww. przepisów zostały przedstawione wyżej. Prowadząc postępowanie ponownie organ, zgodnie z art. 153 ppsa, uwzględni poczynione wyżej uwagi i wyda stosowne rozstrzygnięcie. Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku. O zasądzeniu od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800). Na zasądzone koszty sądowe (997 zł) składają się: wpis od skargi (500 zł), wynagrodzenie adwokata (480 zł) i opłata skarbowa za pełnomocnictwo (17 zł). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a to wobec zgodnego wniosku stron postępowania w tym zakresie art. 119 pkt 2 ppsa.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 23 grudnia 2022
- Symbol z opisem
- 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
- Hasła tematyczne
- Działalność gospodarcza
- Skarżony organ
- Minister Infrastruktury
- Sędziowie
- Agnieszka Dauter-Kozłowska Konrad Łukaszewicz Piotr Kraczowski /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j.)
art. 39e ust. 2 pkt 1, art. 39h ust.2 pkt 3 lit. c · Dz.U. 2022 poz. 180
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny