V SA/Wa 305/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 8 listopada 2024 r. nr OR14-65000-OR1420054/24 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz A.K. kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

A.K. (dalej: "skarżący" lub "strona"), zastępowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") z 8 listopada 2024 r. nr OR14-65000-OR1420054/24 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. W skardze zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik ARiMR wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "ppsa". Pełnomocnik wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzonej z urzędu analizy ARiMR stwierdził, że zaszła podstawa do uchylenia pisma o odmowie przyznania pomocy i przywrócenia wniosku do dalszej oceny. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo ARiMR z 22 stycznia 2025 r. znak: DDI-WO.65000.OR1420054.24.2025.MF informujące stronę skarżącą o przywróceniu wniosku o przyznanie pomocy na drogę dalszej oceny w wyniku uwzględnienia argumentacji zawartej w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Mając na uwadze, iż organ uwzględnił skargę złożoną przez stronę wskutek czego uchylono rozstrzygnięcie z 8 listopada 2024 r. i przywrócono jego wniosek do ponownej oceny (ww. pismo z 22 stycznia 2025 r.) uznać należy, iż wyeliminowano zaskarżone rozstrzygnięcie z obrotu prawnego, a żądanie skargi zostało zrealizowane. W ocenie Sądu dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa, postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu skorzystania przez organ z trybu autokontroli (art. 201 § 1 ppsa). Skarżącego zastępował w postępowaniu sądowym pełnomocnik będący radcą prawnym, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 ppsa stanowiący, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna za zastępstwo radcy prawnego wynosi 480 zł. Skarżącemu należny jest zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 680 zł, na które składają się koszty sądowe w postaci wpisu od skargi w wysokości 200 zł (należność wpisana do rejestru opłat sądowych w dniu 19 grudnia 2024 r. pod pozycją 42347 – potwierdzenie k. 18) oraz wynagrodzenie radcy prawnego, który sporządził skuteczną skargę, w wysokości 480 zł. Pełnomocnik załączył do skargi pełnomocnictwo, ale bez potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej, zatem ten wydatek nie podlega zasądzeniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ppsa, Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.