V SA/Wa 2905/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący - sędzia WSA – Bożena Zwolenik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B., W. B. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 20 września 2022 r. znak: DRP.WPAV.411.1750.2022.KKL, L.dz.51553.39X0208K7 w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz T. B., W. B. solidarnie kwotę 4 689 zł (słownie: cztery tysiące sześćset osiemdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skargi [...] i [...], następców prawnych [...], jest decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, dalej: "Prezes Zarządu PFRON" z 20 września 2022 r. znak: DRP.WPAV.411.1750.2022.KKL, L.dz.51553.39X0208K7 wydana w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. W odpowiedzi na skargę organ administracji wyjaśnił, że w wyniku ponownej analizy zebranej dokumentacji dowodowej, decyzją z 17 listopada 2022 r., znak L.dz. 61126.39X0208K7 uchylił własną decyzję z 20 września 2022 r. znak L.dz.51553.39X0208K7 w całości i umorzył postępowanie w sprawie zwrotu środków PFRON przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy 02/2019. Organ wskazał, że przeprowadzone ustalenia oraz zgromadzone dowody potwierdziły, że strona skarżąca należnie pobrała środki PFRON za wskazany okres sprawozdawczy w wysokości 36 295 zł. Decyzja z 17 listopada 2022 r. znajduje się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy i została doręczona Stronie 21 listopada 2022 r. (kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji - w aktach sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej: "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była decyzja Prezesa Zarządu PFRON z 20 września 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję z 22 lutego 2022 r. nakazującą zwrot środków PFRON przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy 02/2019 w kwocie 36 295 zł. Stwierdzić jednak należy, że organ administracji w dniu 17 listopada 2022 r., na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. wydał decyzję uchylającą w całości zaskarżoną decyzję i umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że w strona skarżąca poniosła w terminie i w należytych wysokościach składki na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres składkowy 02/2019 od wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, w związku z czym postępowanie w sprawie zwrotu środków Funduszu przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych stało się bezprzedmiotowe. Zwrócić uwagę należy, że strona skarżąca w swojej skardze twierdziła, że nie posiada zaległości składkowych za okres 02/2019, w związku z czym nie istnieją podstawy do nakazania zwrotu dofinansowania. Mając na względzie, że organ administracji wydał na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. decyzję, w której stwierdził, że strona skarżąca należnie pobrała środki PFRON w wysokości 36 295 zł uznać należy, że dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Stwierdzić również należy, że na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje stronie skarżącej od organu również, w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Dlatego Sąd orzekł o zwrocie niezbędnych kosztów postępowania stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 w związku z § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zasądzeniu kosztów postępowania sądowego orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.