V SA/Wa 2846/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Jarocki po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 sierpnia 2024 r. nr P-3/1021, BWI01.6581.3.33.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: umorzyć postępowanie.

Pismem z 26 sierpnia 2024 r. M. K. (dalej: "strona" lub "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") z dnia 24 sierpnia 2024 r. nr P-3/1021, BWI01.6581.3.33.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. W odpowiedzi na skargę ARiMR wniosła o umorzenie przedmiotowego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), z uwagi na przywrócenie wniosku na drogę dalszej oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony). W orzecznictwie ugruntował się pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, iż "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie" (zob. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 2798/15). Taką przyczyną bezprzedmiotowości jest pozbawienie bytu prawnego zaskarżonego orzeczenia administracyjnego. Dopiero zatem w sytuacji, gdy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia możemy mówić o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 6647 i n.). Mając na uwadze powyższe należało uznać, że skoro organ uwzględnił skargę przywracając wniosek skarżącego na drogę ponownej oceny, to wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie (informację ARiMR), a zatem zostało zrealizowane żądanie skargi. Tym samym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe (zob. postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt I GZ 410/22). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.