V SA/Wa 279/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Justyna Żurawska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2023 r. skargi J. M. na czynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie niewypłacenia dotacji za miesiąc grudzień 2022 r. za prowadzenie przedszkola postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz J. M. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, wpisaną do rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 11 stycznia 2023 r. pod poz. 900. 3. oddalić wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów w pozostałym zakresie.

[...] (zwany dalej "Stroną" lub "Skarżącym") – reprezentowany przez pełnomocnika r.pr. [...] – wniósł skargę na czynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie niewypłacenia dotacji za miesiąc grudzień 2022 r. za prowadzenie przedszkola. Pismem z dnia 3 lutego 2023 r. organ poinformował, że wypłacił Skarżącemu brakującą kwotę wraz z odsetkami. Kolejno, pismem z dnia 4 lipca 2023 r. pełnomocnik Skarżącego oświadczył, że cofa skargę. Jednocześnie wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 2549, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.". W niniejszej sprawie Sąd badając wniosek Strony o cofnięcie skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w sprawie niniejszej nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z powyższym zaszła podstawa do umorzenia postępowania w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2 art. 232 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej Skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł, a więc – wobec cofnięcia skargi – zaszła podstawa do jego zwrotu. Odnosząc się zaś do wniosku Strony o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, w oparciu o przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. wyjaśnić należy, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej – art. 199 p.p.s.a. Przepisy które zezwalają wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu na zwrot skarżącemu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (w tym kosztów wynagrodzenia reprezentującego stronę pełnomocnika) to: art. 200, 201 i 202 p.p.s.a. Żadna ze wskazanych wyżej norm nie daje podstawy do zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w sytuacji cofnięcia skargi i umorzenia postępowania sądowego z tej przyczyny. Przepis art. 200 p.p.s.a., na który powołuje się strona skarżąca, przewiduje odstępstwo od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania przez stronę na rzecz zasady odpowiedzialności za wynik sprawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. W sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia. A contrario oznacza to, że w sytuacji, gdy nie doszło do uwzględnienia skargi (wobec umorzenia postępowania będącego skutkiem jej cofnięcia), brak jest podstawy prawnej w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. W takiej sytuacji jak niniejsza brak jest podstawy do zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (zob. postanowienie NSA z 19.05.2023 r. I GZ 120/23). Analogiczne stanowisko w sprawie dotyczącej dotacji, zawarł także Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 lutego 2022 r. I GZ 33/22. Z tej przyczyny dalej idący wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów, aniżeli zwrot wpisu od skargi, należało oddalić. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.