V SA/Wa 2754/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na informację Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. w Warszawie z dnia 29 września 2022 r. nr PFR/KW/0008/10/2022 w przedmiocie odmowy przyznania subwencji finansowej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić [...] kwotę 100 zł (sto złotych) wpisaną do rejestru opłat sądowych 26 października 2022 r. pod pozycją 38475, tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

[...], dalej: "Spółka", "Skarżąca" lub "Strona" wniosła skargę na informację Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. z siedzibą w Warszawie, dalej również jako: "PFR" z 29 września 2022 r. wydaną w odpowiedzi na pisma Spółki z 14 lipca 2022 r. oraz z 25 sierpnia 2022 r. w związku z odmową przyznania Spółce subwencji finansowej w ramach programu "Tarcza Finansowa Polskiego Funduszu Rozwoju dla Dużych Firm" stanowiącego załącznik do uchwały Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2020 r. nr 51/2020, dalej jako: "Program". Zaskarżone pismo zostało wydane w wyniku weryfikacji przez PFR wniosku z 30 kwietnia 2021 r., nr 20210430/30421 o udzielenie finansowania programowego w związku z Programem. Spółka wnioskowała o udzielenie finansowania płynnościowego w kwocie 44 000 000 zł oraz o udzielenie finansowania preferencyjnego w kwocie 89 700 000 zł. Pismem z 23 sierpnia 2021 r., po przeprowadzeniu wstępnej analizy wniosku, PFR poinformował Spółkę o negatywnej weryfikacji spełnienia warunków otrzymania finansowania programowego oraz o odrzuceniu wniosku. Spółka pismami z 28 lutego 2022 r. oraz 1 kwietnia 2022 r. wniosła o udzielenie odpowiedzi o aktualnym statusie wniosku. W dniu 19 lipca 2022 złożyła "Wniosek o uchylenie decyzji Polskiego Funduszu Rozwoju z 23 sierpnia 2021 r." Pismem z 29 września 2022 r. PFR stwierdził, że wniosek Spółki z 30 kwietnia 2021 r. został odrzucony, co skutkuje brakiem możliwości udzielenia finansowania programowego, o czym Spółka została poinformowana pismem z 23 sierpnia 2021 r. PFR wskazał na bezpodstawność wniosków Skarżącej, brak posiadania przez PFR statusu organu administracji publicznej, co oznacza, że wniosek o uchylenie decyzji na podstawie art. 154 k.p.a. jest wnioskiem bezpodstawnym. PFR podkreślił również, że żadne działania podejmowane przez Spółkę, w tym te związane z realizacją Programu, nie mają charakteru postępowania administracyjnego. W dniu 28 listopada 2022 r. (data nadania) Spółka złożyła skargę na informacje z 29 września 2022 r. Zaskarżonej "decyzji" zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 7a w związku z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz formalno-prawnego sprawy oraz art. 154 K.p.a. wobec jego niezastosowania w sprawie. Spółka zarzuciła również naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez wadliwe zastosowanie art. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy z 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia jak również rozstrzygnięcia z 23 sierpnia 2021 r. oraz zobowiązanie Zarządu PFR S.A. do przedstawienia całości materiału dowodowego w sprawie. W odpowiedzi na skargę PFR wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że zaskarżone pismo nie stanowi aktu lub czynności podlegającej zaskarżeniu na drodze sądowo-administracyjnej. Podkreślił, że stosunek pomiędzy PFR a podmiotami wnioskującymi o przyznanie finansowania ma charakter czysto cywilnoprawny, a nie administracyjnoprawny, jako że udzielenie finansowania następuje na podstawie umowy cywilnoprawnej nie zaś w drodze decyzji administracyjnej. PFR uznał, że w jego ocenie skarga w sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej: "p.p.s.a.", gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku nie podzielenia przez Sąd powyższej argumentacji, PFR wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych określona została w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie, bo obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a stosownie do § 3 p.p.s.a. orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie Spółka złożyła skargę na pismo informujące o odrzuceniu wniosku i odmowie przyznania jej subwencji finansowej w ramach programu "Tarcza Finansowa Polskiego Funduszu Rozwoju dla Dużych Firm". Celem programu było zapobiegnięcie ryzyka masowej upadłości Beneficjentów oraz zwolnień ich pracowników na skutek znaczących zakłóceń w funkcjonowaniu gospodarki w związku z epidemią COVID-19. Podstawę prawną wspomnianego programu rządowego stanowił załącznik do uchwały Rady Ministrów z 27 kwietnia 2020 r. nr 51/2020. Załącznik wydany zostały na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ustawie z 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju (Dz.U. 2020, poz. 2011), dalej: "SIR". Zgodnie z treścią art. 21a ust. 1 SIR, realizację rządowego programu - Tarcza finansowa powierza się Polskiemu Funduszowi Rozwoju. Spółka złożyła w dniu 30 kwietnia 2021 r. wniosek o udzielenie finansowania w ramach ww. Programu. Przystąpienie do Programu poprzedzone zostało akceptacją przez Skarżącą warunków i zasad ubiegania się i udzielania przez PFR finansowania programowego zawartych w treści Regulaminu oraz Dokumentach Finansowania Programowego. W Regulaminie wyraźnie wskazano, że złożenie przez przedsiębiorcę wniosku nie oznacza automatycznego zakwalifikowania się do udziału w programie, w tym nie oznacza przyznania przedsiębiorcy finansowania programowego w kwocie i w ramach instrumentu podanego przez niego w formularzu wniosku (§ 9 pkt 3 Regulaminu). Ponadto wskazać należy, że w § 9 ust. 10 Regulaminu zaznaczono, że przedsiębiorca przyjmuje do wiadomości i akceptuje, iż złożenie wniosku nie kreuje po jego stronie roszczenia o udzielenie Finansowania Programowego oraz, że decyzja PFR w przedmiocie udzielenia lub odmowy udzielenia Finansowania Programowego jest oparta na Zasadzie Racjonalnej Uznaniowości. Jednocześnie procedura rozpoznawania wniosków w ramach Programu nie przewidywała drogi odwoławczej, a to z uwagi na nadzwyczajny jego charakter, jak również cel zapewnienia podstawowego założenia programu, jakim była efektywność i szybkość rozpoznawania wniosków, w interesie wszystkich aplikujących przedsiębiorców (§ 4 ust. 7 Regulaminu). Ponadto PFR występował w relacji z beneficjentami programu jako spółka prawa handlowego, a nie jako organ administracji publicznej. PFR nie wykonywał też w ramach realizacji programu jakichkolwiek czynności z zakresu administracji publicznej, jako że stosunek pomiędzy PFR, a podmiotami wnioskującymi o przyznanie finansowania miał charakter czysto cywilnoprawny Udzielenie finansowania następowało bowiem na podstawie umowy cywilnoprawnej, a nie w drodze decyzji administracyjnej. Cywilnoprawny charakter relacji pomiędzy Skarżącą i PFR potwierdzają także postanowienia § 9 ust. 5 Regulaminu, które obejmują akceptację Spółki co do faktu, że żadne postanowienie Regulaminu, innych Dokumentów Programowych, umów jak również formularz wniosku i możliwość jego wypełnienia i przesłania, nie stanowią oferty skierowanej do jakiejkolwiek osoby lub nieograniczonego kręgu osób w zakresie zawarcia jakiejkolwiek umowy lub nawiązania innego stosunku prawnego, przyrzeczenia publicznego w odniesieniu do jakiegokolwiek elementu programu, ani jakiegokolwiek wiążącego lub niewiążącego zobowiązania do dokonani jakiejkolwiek czynności faktycznej lub prawnej. Mając zatem na uwadze powyższe oraz fakt, że żaden przepis ustawy o systemie instytucji rozwoju nie przekazał do właściwości sądów administracyjnych sporów powstałych na tle realizacji Programu, brak jest podstaw do orzekania w niniejszej sprawie przez tutejszy sąd administracyjny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego (pkt 2 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.