V SA/Wa 2751/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 5 października 2022 r. nr 350/2022 w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić A. M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych w dniu 28 października 2022 r., pod poz. 38919.

Skarżący wniósł skargę na postanowienie Prezesa ARiMR w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm)., dalej "p.p.s.a."] kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił postanowienie mające swoją podstawę w art. 123 w zw. z art. 37 § 1 i § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania sądowego [(Dz.U. z 2022 r. poz. 735 ze zm.) dalej w skrócie "k.p.a."] Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 tej ustawy lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) - pkt 1; postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) - pkt 2. Zgodnie zaś z § 6 art. 37 k.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości. Z treści art. 37 k.p.a. wynika, że ponaglenie jest podaniem (żądaniem) o rozpatrzenie sprawy bezczynności organu lub sprawy przewlekłości postępowania przez właściwy organ administracji publicznej. Skuteczne wniesienie ponaglenia wszczyna jedynie incydentalne postępowanie w sprawie stwierdzenia bezczynności lub w sprawie stwierdzenia przewlekłości, które kończy wydanie postanowienia. W piśmiennictwie wskazuje się, że ponaglenie nie jest środkiem zaskarżenia, nawet o szczególnym charakterze (zob. A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, teza 3, LEX.el). Postanowienie wydawane w następstwie rozpatrzenia ponaglenia ma w związku z tym charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie głównej i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Postanowienie to nie może być też zaskarżone zażaleniem (art. 141 § 1 w zw. z art. 37 k.p.a.). W świetle powyższego wskazać należy, że zaskarżone postanowienie wydane na podstawie 37 § 1 i § 6 K.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem ze wspomnianym wcześniej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Skarga na to postanowienie podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych powodów niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a p.p.s.a. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.