V SA/Wa 2656/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 lipca 2024 r. nr 46/2024 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu pomocy finansowej postanawia: odrzucić skargę.

A. A. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu pomocy finansowej. Zarządzeniem z 13 listopada 2024 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł. – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z 13 listopada 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia braku formalnego skargi poprzez wskazanie nr PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego (podania nr PESEL) zostały umieszczone w jednej kopercie i wysłane na adres korespondencyjny podany w skardze tj. adres skarżącej. Przesyłka zawierająca oba powyższe wezwania została doręczona w dniu 19 listopada 2024 r. Pismem z 20 listopada 2024 r. skarżąca wykonała zobowiązanie Sądu wskazując nr PESEL oraz złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie z kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z 17 grudnia 2024 r., V SPP/Wa 342/24 referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, które zostało doręczone skarżącej 17 stycznia 2025 r. Skarżąca pismem z 22 stycznia 2025 r. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. Postanowieniem z 11 czerwca 2025 r., V SPP/Wa 342/24 utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego, które zostało doręczone skarżącej 3 lipca 2025 r. Zarządzeniem z 22 lipca 2025 r. skarżąca została wezwana do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 listopada 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł., wezwanie skarżącej doręczono 19 sierpnia 2025 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych w dniu 3 września 2025 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżąca, wezwana do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi, nie uiściła tego wpisu w wymaganym terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Termin ten rozpoczął swój bieg w dniu 20 sierpnia 2025 r. (w dniu następnym po doręczeniu wezwania) i upłynął bezskutecznie w dniu 27 sierpnia 2025 r. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu jej nieopłacenia. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.