V SA/Wa 2535/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi [...] na informację Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 14 września 2020 r. nr DGM.WPO.7.480.30.51.2020.MS w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie wsparcia finansowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić [...] kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego, wpisaną w dniu 13 stycznia 2022 r. do rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie pod poz. 952.

[...] wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na informację Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 14 września 2020 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie wsparcia finansowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż w jego ocenie zaskarżona informacja nie mieści się w zakresie spraw poddanych kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza badanie przez Sąd jej dopuszczalności. Skarga jest niedopuszczalna, gdy przedmiot sprawy nie dotyczy jednej z prawnych form działania administracji publicznej, enumeratywnie wyliczonych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była informacja o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, podjęta w oparciu o § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie szczegółowych warunków wsparcia finansowego właścicieli albo armatorów jachtów komercyjnych, z których są prowadzone połowy rekreacyjne (Dz.U. z 2020 r. poz. 1167; zwanego dalej: "rozporządzeniem"). Należy zatem zauważyć, że przepisy przedmiotowego rozporządzania nie przewidują, że na informację o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Jedynie w § 12 ust. 1 i 2 rozporządzania wskazano, że minister właściwy do spraw gospodarki morskiej wydaje decyzję administracyjną, w której informuje przedsiębiorcę o wyniku rozpatrzenia wniosku o przyznanie wsparcia finansowego. W przypadku wydania decyzji administracyjnej określającej wysokość przyznanego wsparcia finansowego, organ ten dokonuje wypłaty środków na rachunek bankowy wskazany we wniosku o przyznanie wsparcia, w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się prawomocna. W ocenie Sądu, powyższe prowadzi do przyjęcia, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje jedynie na decyzję wydaną w oparciu o § 12 ust. 1 rozporządzania ponieważ zgodnie z art. 3 § 2 ust. 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 grudnia 2021 r. o sygn. akt V SA/Wa 2115/20; wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2022 r. o sygn. akt V SAB/Wa 37/21; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie organ nie wydał decyzji administracyjnej, a jedynie w oparciu o § 9 ust. 1 rozporządzania pozostawił wniosek bez rozpatrzenia ponieważ nie spełniał on kryteriów przewidzianych przepisami prawa. Ponieważ przepisy rozporządzenia nie przewidują możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego na zaskarżone rozstrzygnięcie skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Należy jednak wskazać, że strona nie jest pozbawiona możliwości skontrolowania poprawności działania organu. Może to jednak uczynić wyłącznie w drodze skargi na bezczynność organu. Jeżeli bowiem uważa, że organ nie mógł pozostawić wniosku bez rozpatrzenia, lecz winien wydać decyzję, o której mowa w § 12 ust. 1 rozporządzania, to tym samym uznać należy, że organ pozostaje w bezczynności, którą skarżąca może zwalczać występując z odpowiednimi środkami prawnymi przysługującymi w razie bezczynności organu. W orzecznictwie od dawana przyjmuje się, że pozostawienie podania bez rozpoznania następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie. Natomiast jeżeli organ prowadzący postępowanie pozostawia podanie bez rozpoznania, mimo że nie zachodzą przesłanki warunkujące podjęcie tej czynności materialno-technicznej, to pozostaje on w bezczynności, bo odmawia rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 3 września 2013 r. o sygn. akt I OPS 2/13). Z tych względów Sąd skargę odrzucił jako niedopuszczalną, o czym orzekł – na postawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – w punkcie 1 sentencji postanowienia. Jednoczenie Sąd postanowił zwrócić skarżącej cały uiszczony wpis sądowy, o czym orzekł – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. – w punkcie 2 sentencji postanowienia.