V SA/Wa 2499/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt VSA/WA 2499/16 w sprawie ze skargi O. P. na decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... czerwca 2016 r. nr ... w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia odrzucić zażalenie;

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. o sygn. akt V SA/Wa 2499/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu sprzeciwu z dnia 16 listopada 2016 r., utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 28 października 2016 r. o sygn. akt V SA/Wa 2499/16 odmawiające przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odpis postanowienia, bez pouczenia o prawie jego zaskarżenia oraz z informacją, że jest ono ostateczne, skutecznie doręczono w dniu 27 grudnia 2016 r. Pismem z dnia 3 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Drugi ze wskazanych przepisów stosowany odpowiednio w odniesieniu do postępowania wywołanego zażaleniem strony skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 20 grudnia 2016 r. - obliguje Sąd rozpoznający niniejszą sprawę do odrzucenia tego środka odwoławczego. Podkreślenia wymaga, że art. 194 § 1 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1 - 10 tego przepisu. Jeżeli zatem p.p.s.a. przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., o sygn. akt II FZ 196/11, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. - w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie, tj. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 maja 2015 r., poz. 658) - rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że rolą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 - komentarz do art. 260 p.p.s.a). Przepis art. 260 p.p.s.a., przed dniem wejścia w życie powyższej ustawy stanowił, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Mając na uwadze aktualne brzmienie art. 260 p.p.s.a., należy stwierdzić, że obecnie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji Sąd stwierdza, że skarżącej nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 grudnia 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 28 października 2016 r. odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Tym samym zażalenie nadane w dniu 3 stycznia 2017 r. jako niedopuszczalne, należy odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji