V SA/Wa 246/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. "P. N. P." o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi F. "P. N. P." na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia 26 listopada 2024 r. znak: BPI-025-4(73)/21 w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić na rzecz F. "P. N. P." ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 3.000 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego wpisanego do rejestru opłat sądowych pod pozycją 41920 z 17 grudnia 2024 r.

Fundacja "P.-N. P." z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca"), wniosła skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu (dalej jako "organ") w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Postanowieniem z dnia 16 października 2025 r. sygn. akt. V SA/Wa 246/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, na podstawie art. 115 § 2 p.p.s.a., skierować sprawę do postępowania mediacyjnego oraz wyznaczył mediatora wskazanego przez strony. Mediator złożył do Sądu protokół z postępowania mediacyjnego z dnia 2 grudnia 2025 r., z którego wynika iż skarżąca i organ ustaliły porozumienie i zawarły ugodę mediacyjną. Skarżąca pismem z 19 grudnia 2025 r. wniosła o cofnięcie skargi z dnia 20 grudnia 2024 r. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia 26 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła jednoznaczne oświadczenie o cofnięciu skargi. Na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, skarżąca złożyła wniosek o cofnięcie skargi na zaskarżoną decyzję z 26 listopada 2024 r. Sąd nie dostrzega żadnych okoliczności mogących wskazywać na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym postępowanie należało umorzyć. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. Mając powyższe fakty na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od cofniętej skargi.