V SA/Wa 2433/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Michał Sowiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenie kwoty należności celnych postanawia: odrzucić skargę.

Przy piśmie Sądu z 5 stycznia 2021 r. przesłano Skarżącej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w [...], odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 grudnia 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na opisaną w komparycji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Również w dniu 10 grudnia 2020 r. Sąd wezwał Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynika upoważnienie do występowania w imieniu Skarżącej przed sądami administracyjnymi, w tym do podpisania skargi, np. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sadowego. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego skutecznie doręczono Skarżącej 12 stycznia 2021 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 19 stycznia 2021 r. W tym czasie Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi oraz nie uiściła wpisu sądowego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.