V SA/Wa 2259/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia ... lipca 2013 r. nr ... w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu opłat abonamentowych postanawia wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania

W dniu 20 czerwca 2017 r. J. S. (dalej "skarżący") został wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez jego złożenie w prawnie określonej formie, tj. na urzędowym formularzu PPF. Skarżącego pouczono, że wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF należy złożyć w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do uzupełnienia braków, a nieuzupełnienie braku formalnego spowoduje pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zostanie merytorycznie rozpatrzony). Do wezwania załączono formularz PPF. Wezwanie do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 13 lipca 2017 r. (potwierdzenie odbioru w aktach - karta 195). Termin do nadesłania wniosku w prawidłowej formie upłynął w dniu 20 lipca 2017 r. Skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularzu "PPF" we wskazanym terminie. Z uwagi na to, starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 31 lipca 2017 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Od tego zarządzenia, pismem z dnia 29 sierpnia 2017 r. skarżący złożył sprzeciw. Do sprzeciwu skarżący nie załączył wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym urzędowym formularzu PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Wniosek skarżącego należy pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") - w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r. - wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc, a wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy podlega ponownemu rozpoznaniu. Na podstawie art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U Nr 227, poz. 2245), w związku z art. 256 p.p.s.a. osoba fizyczna składa wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu oznaczonym symbolem "PPF". Na podstawie art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy w prawidłowej formie, tj. na określonym urzędowo formularzu PPF do 27 grudnia 2016 r., a więc w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pomimo załączenia do wezwania formularza (PPF) oraz pouczenia o skutkach nieuzupełnienia w terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Również składając sprzeciw od zarządzenia z dnia 26 stycznia 2017 r. skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Z tych przyczyn, na podstawie art. 257 w związku z art. 260 p.p.s.a. – orzeczono, jak w sentencji postanowienia.