V SA/Wa 2242/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. F. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia odrzucić skargę

W dniu 15 listopada 2019 r. (data stempla pocztowego) [...] (dalej: "Skarżący") reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na opisane w komparycji pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2019 r. (k. 1 akt sądowych) pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego została doręczona 13 stycznia 2020 r. Termin do wykonania wezwania upłynął zatem w dniu 20 stycznia 2020 r. Pomimo wezwania pełnomocnik Skarżącego nie nadesłał pełnomocnictwa procesowego określonego w wezwaniu. Wobec powyższego zarządzeniem z 4 lutego 2020 r. Skarżący został wezwany do podpisania skargi i odesłania po podpisaniu do Sądu – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 17 lutego 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 16 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał 24 lutego 2020 r. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono braku formalnego skargi, dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.