V SA/Wa 2219/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 maja 2017 r. sygn. akt: V SA/Wa 2219/16 w sprawie ze skargi W. Z. na postanowienie Ministra Finansów (obecnie Ministra Rozwoju i Finansów) z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę kasacyjną

Wyrokiem z 29 maja 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W.Z. wniesioną na postanowienie Ministra Finansów (obecnie Ministra Rozwoju i Finansów) z [...] czerwca 2016 r. nr [...], w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. polegającą na zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Dnia 11 sierpnia 2017 r. odpis w/w wyroku wraz z uzasadnieniem został dostarczony pełnomocnikowi W.Z. – radcy prawnemu E.S., która 16 sierpnia 2017 r. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dnia 4 września 2017 r. W.Z. odebrał pismo, w którym doręczono odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz pouczono skarżącego o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu opinii stosownie do treści art. 177 § 1 w zw. z art. 177 § 4 p.p.s.a. W dniu 4 września 2017 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna W.Z. od wyroku z 29 maja 2017 r., w której wniósł on o uchylenie wyroku, zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu celem podpisania sporządzonej przez skarżącego skargi kasacyjnej w związku z tym, że nie ma on środków na wynajęcie pełnomocnika procesowego z wyboru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 poz. 1369 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz spełnienie wymogów formalnych. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski), z zastrzeżeniem § 2 i § 3. W niniejszej sprawie, skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście. Oznacza to, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na niespełnienie wymogów, wynikających z art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej (art. 175 § 1 p.p.s.a.), a więc nie spełniającej warunku bycia "adwokatem lub radcą prawnym" jest brakiem nieusuwalnym i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (tak: B. Dauter, A. Kabat, Andrzej i M. Niezgódka-Medek, Art. 178. W: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer, 2016, tezy do art. 178). Natomiast zgodnie z treścią art. 177 § 4 p.p.s.a., w przypadku gdy pełnomocnik z urzędu nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie wówczas od dnia doręczenia jej odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie opinia jego pełnomocnika z urzędu o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do przepisu art. 177 § 4 p.p.s.a., doręczona została W.Z. w dniu 4 września 2017 r. Równocześnie skarżący został pouczony, że przysługuje mu prawo wniesienia skargi kasacyjnej, w terminie 30 dni, od dnia doręczenia odpisu powyższej opinii. Pouczenie zawierało także informacje o pozostałych wymogach przewidzianych dla tego środka odwoławczego, m.in. o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem wniesiona przez skarżącego w niniejszej sprawie skarga kasacyjna od wyroku z 29 maja 2017 r. sporządzona została przez niego osobiście. W myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zauważyć przy tym należy, że skarga kasacyjna nie spełniająca wymogów, o których mowa w art. 175 § 1 i art. 176 p.p.s.a. nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący należał do kręgu osób wymienionych w cyt. art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Zatem skarga kasacyjna, pomimo nałożonego ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązku jej sporządzenia przez osoby, wymienione w art. 175 p.p.s.a. nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, co w świetle przepisów jest niedopuszczalne. Odnosząc się zaś do wniosku strony o przyznanie pełnomocnika z urzędu w celu podpisania skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącego należy wyjaśnić, że przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują takiej możliwości. Wskazać trzeba, że skarżący jest nadal reprezentowany przez dotychczasowego pełnomocnika radcę prawnego E.S. w ramach udzielonego mu postanowieniem z 6 grudnia 2016r. prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 oraz art. 177 § 4 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.