V SA/Wa 2200/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi [...] na pismo Zarządcy Rozliczeń S.A. z siedzibą w Warszawie z dnia 7 lipca 2022 r. nr ZR.461-72/22.6 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia wniosku o wypłatę raty zaliczki na poczet rekompensaty postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi, z kwoty wpisanej do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 29 lipca 2022 r., pod poz. 21673.

Pismem z dnia 4 sierpnia 2022 r. [...] (dalej: "skarżąca" lub "spółka") wniosła, za pośrednictwem Zarządcy Rozliczeń S.A. z siedzibą w Warszawie (dalej: "Zarządca Rozliczeń" lub "organ"), skargę na akt (pismo) Zarządcy z dnia 7 lipca 2022 r. nr ZR.461-72/22.6 w przedmiocie częściowej odmowy zatwierdzenia wniosku o wypłatę raty zaliczki na poczet rekompensaty za III kwartał 2022 r., o której mowa w art. 11 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców paliw gazowych w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. z 2022 r. poz. 202, ze zm.; dalej: "ustawa gazowa"). W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że na mocy odesłania z art. 11 ust. 8 ustawy gazowej, do zaliczek z art. 11 tej ustawy stosuje się odpowiednio art. 62i ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716; dalej: "p.e."), zgodnie z którym odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę rekompensaty nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Zdaniem skarżącej jednoznaczne wyłączenie stosowania przepisów o decyzjach administracyjnych wskazuje, że właściwą drogą zaskarżenia działania Zarządcy Rozliczeń jest zaskarżenie jego aktu (czynności) wprost do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Zarządca Rozliczeń wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wniosek o odrzucenie skargi uzasadnił faktem jednoczesnego z wniesieniem skargi na ww. akt, złożeniem przez skarżącą odwołania od tego aktu do Ministra Klimatu i Środowiska (dalej: "Minister"). W tym też zakresie organ wskazał na przepis art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który jego zdaniem, ma świadczyć o tym, że w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka wyczerpania środków zaskarżenia, ponieważ nie zostało jeszcze rozpoznane odwołanie skarżącej od zaskarżonego aktu, złożone do Ministra. Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna dopiero po wydaniu przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia w sprawie wniesionego środka zaskarżenia. Sądowi z urzędu znany jest fakt, że Minister postanowieniem z dnia 1 września 2022 r. nr DELG-WG.026.5.2022.AK stwierdził niedopuszczalność odwołania od zaskarżonego aktu Zarządcy Rozliczeń z dnia 7 lipca 2022 r. Od tego postanowienia skarżąca złożyła skargę do tutejszego Sądu, która została zarejestrowana pod sygn. akt V SA/Wa 2740/22. W dniu 30 czerwca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Zarządcy Rozliczeń z tego samego dnia, w którym z uwagi na jednoczesne zaskarżenie przez spółkę do Sądu ww. aktu, jak i postanowienia Ministra o niedopuszczalności odwołania, organ wniósł o rozważenie przez Sąd zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia ze skargi spółki na postanowienie Ministra z dnia 1 września 2022 r. o niedopuszczalności odwołania od zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 2740/22, uchylił zaskarżone postanowienie Ministra z dnia 1 września 2022 r. uznając, że pismo organu z dnia 7 lipca 2022 r. stanowiło decyzję, od której skarżąca wniosła odwołanie podlegające rozpoznaniu przez Ministra. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2023 r. o sygn. akt V SA/Wa 2200/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt I GSK 325/24, oddalił skargę kasacyjną Ministra od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 2740/22, podzielając argument sądu pierwszej instancji, że pismo organu z dnia 7 lipca 2022 r. stanowiło decyzję administracyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2025 r. podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, skarga wniesiona jest zgodnie z zasadami i trybem jej wnoszenia oraz spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi, ponieważ zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie zaś do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Pominięcie opisanej procedury czyni rozpatrywaną skargę niedopuszczalną i wymaga jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przedmiotem niniejszej skargi jest akt (pismo) Zarządcy z dnia 7 lipca 2022 r. nr ZR.461-72/22.6 w przedmiocie częściowej odmowy zatwierdzenia wniosku o wypłatę raty zaliczki na poczet rekompensaty za III kwartał 2022 r., o której mowa w art. 11 ust. 1 i 4 ustawy gazowej. Skarżąca argumentowała, że na mocy odesłania z art. 11 ust. 8 ustawy gazowej, do zaliczek z art. 11 tej ustawy stosuje się odpowiednio art. 62i ust. 6 p.e., zgodnie z którym odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę rekompensaty nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, co wskazuje, że właściwą drogą zaskarżenia działania Zarządcy Rozliczeń jest zaskarżenie jego aktu (czynności) wprost do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poglądu skarżącej nie można podzielić, w szczególności, że skarżąca jednocześnie z wniesieniem skargi na ww. akt, złożyła odwołanie od tego aktu do Ministra. Wprawdzie Minister postanowieniem z dnia 1 września 2022 r. nr DELG-WG.026.5.2022.AK stwierdził niedopuszczalność odwołania od zaskarżonego aktu Zarządcy Rozliczeń z dnia 7 lipca 2022 r., jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 2740/22, uchylił zaskarżone postanowienie Ministra z dnia 1 września 2022 r. uznając, że pismo organu z dnia 7 lipca 2022 r. stanowiło decyzję, od której skarżąca wniosła odwołanie podlegające rozpoznaniu przez Ministra. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt I GSK 325/24, oddalił skargę kasacyjną Ministra od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podzielając argument sądu pierwszej instancji, że pismo organu z dnia 7 lipca 2022 r. stanowiło decyzję administracyjną. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka wyczerpania środków zaskarżenia, ponieważ nie zostało jeszcze rozpoznane odwołanie skarżącej od zaskarżonego aktu, złożone do Ministra. Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna dopiero po wydaniu przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia w sprawie wniesionego środka zaskarżenia. W konsekwencji wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił – stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. – w punkcie 1 sentencji postanowienia. Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W myśl § 2 cyt. przepisu postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze, że skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 300 zł, a wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosił kwotę 200 zł, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.