V SA/Wa 2115/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor sądowy Tomasz Grzybowski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) nakazać ściągnąć od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) kwotę 200 (słownie: dwustu) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z [...] lutego 2021 r. (data wniesienia 17 lutego 2021 r.) W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych. W skardze strona domagała się ponownego rozpatrzenia wniosku o przyznanie dofinansowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyjaśniając, że w wyniku ponownej analizy sprawy uznano, że zaistniały przesłanki do uchylenia ww. rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy. Pismem z [...] marca 2021 r., [...], doręczonym skarżącemu 22 marca 2021 r., organ poinformował skarżącego o uchyleniu pisma z [...] stycznia 2021 r. oraz o przywróceniu wniosku na drogę ponownej oceny. Z powyższego wynika, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu ww. przepisu. Organ uwzględnił bowiem żądanie skargi w całości. Z tych powodów orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy. Jednocześnie, stosownie do art. 223 § 2 ww. ustawy, Sąd nakazał ściągnąć od organu wpis stały od skargi w kwocie 200 zł (punkt drugi sentencji). Z akt sprawy wynika bowiem, że organ działał w warunkach autokontroli wydanego rozstrzygnięcia (art. 54 § 3 ww. ustawy), tj. uwzględnił skargę w całości. Stąd też spoczywał na nim obowiązek poniesienia kosztów postępowania (art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Natomiast wpis od skargi nie został przez skarżącego uiszczony. Końcowo Sąd zauważa, że w granicach niniejszej sprawy (art. 134 § 1 ww. ustawy) należało zbadać przede wszystkim, czy organ uczynił zadość żądaniu skargi, tj. ocenić ziszczenie się przesłanki bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ww. ustawy. Natomiast ocena rozstrzygnięcia autokontrolnego pod kątem pozostałych jego obligatoryjnych elementów (w szczególności wskazania, czy działanie miało miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa) byłaby dopuszczalna jedynie w ramach odrębnego zaskarżenia tegoż pisma z [...] marca 2021 r.