Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

V SA/Wa 21/23

Postanowienie WSA w Warszawie z 27 lutego 2023 r., V SA/Wa 21/23

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
27 lutego 2023
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Zwolenik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.D. na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

C. D., dalej jako: "Skarżący" lub "Strona" wniósł skargę na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, dalej również jako: "UFG" z dnia 28 grudnia 2020 r. nr OPL/2020/210502 informujące o zwłoce w uiszczeniu opłaty z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych i wzywające do uiszczenia opłaty karnej w przypadku niespełnienia obowiązku ubezpieczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie, bo obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a stosownie do § 3 p.p.s.a. orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł skargę na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z 28 grudnia 2020 r. Pismem tym UFG poinformował Stronę o braku kontynuacji ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (OC), wezwał do przedstawienia dokumentów potwierdzających spełnienie obowiązku zawarcia umowy lub nieistnienie obowiązku oraz wezwał do uiszczenia opłaty karnej w przypadku niespełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC. Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2277) ubezpieczeniami obowiązkowymi są m.in. ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów. Według art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 1-3, podlega kontroli wykonywanej przez organy do tego obowiązane lub uprawnione. Stosownie do art. 84 ust. 2 pkt 2a ustawy z dnia 22 maja 2003 r. do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest uprawniony Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Przepis art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. wskazuje, że jeżeli osoba kontrolowana nie okaże dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2, lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, organ przeprowadzający kontrolę zawiadamia o tym UFG w terminie 14 dni od dnia przeprowadzenia lub zakończenia kontroli. Art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. przewiduje, że osoba, która nie spełniła obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, zgodnie z warunkami tego ubezpieczenia określonymi w ustawie, jest obowiązana wnieść opłatę. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. po przeprowadzeniu kontroli przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny lub po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 87 ustawy z dnia 22 maja 2003 r., Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wzywa osoby obowiązane do zawarcia umowy ubezpieczenia do uiszczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, opłaty, o której mowa w art. 88 ust. 1, albo do przedstawienia dokumentów potwierdzających spełnienie w roku kontroli obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, określonego w art. 10 ust. 1. Stosownie do art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 22 maja 2003 r., opłata staje się wymagalna następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zobowiązany nie udokumentował zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, zgodnie z warunkami tego ubezpieczenia określonymi w ustawie, lub nie wniósł powództwa do sądu powszechnego, zgodnie z art. 10 ust. 2. Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. ustalenia spełnienia lub nieistnienia obowiązku ubezpieczenia można dochodzić przed sądem powszechnym. Mając na uwadze powołane przepisy Sąd stwierdza, że pismo z 28 grudnia 2020 r., w którym UFG poinformował o wyniku kontroli w toku której stwierdzono, że Strona nie zawarła umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, wezwał Stronę do podjęcia działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym nadesłania dowodów potwierdzających zawarcie umowy oraz wyjaśnił podstawy nałożenia na Skarżącego opłaty za brak umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC) nie może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Kwestia ustalenia spełnienia lub nieistnienia obowiązku ubezpieczenia nie należy bowiem do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, lecz do sądów powszechnych zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
2 stycznia 2023
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Finansów
Sędziowie
Bożena Zwolenik /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny