V SA/Wa 2098/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym braku fiskalnego skargi sprawy ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 21 czerwca 2024 r. nr DRP.WPAV.411.491.2024.UJ w przedmiocie ustalenia wysokości miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego postanawia: odrzucić skargę.

R. K. (dalej: "skarżący") pismem z 28 czerwca 2024 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie ustalenia wysokości miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego wraz z wnioskiem o przyznaje prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznaje prawa pomocy wydał zarządzenie z 5 września 2024 r., sygn. V SPP/Wa 206/24. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia referendarz sądowy stwierdził, że przedmiotowy wniosek zasłał złożony bez zachowania wymogu formalnego, tj. z pominięciem urzędowego formularza PPF. Brak ten nie został także uzupełniony, pomimo wezwania do uczynienia tego w zakreślonym terminie w związku z tym niemożliwe było nadanie wnioskowi dalszego biegu. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 września 2024 r. Skarżący 16 września 2024 r. (data stempla pocztowego) wniósł pismo zatytułowane "sprzeciw". Zarządzeniem z 16 października 2024 r. skarżący został wezwany o sprecyzowanie charakteru ww. pisma. Wezwanie doręczono 29 października 2024 r. Skarżący ponownie został wezwany do złożenia wyjaśnień w sprawie pisma z 16 września 2024 r., jednakże przesyłka została zwrócona do Sądu po powtórnym awizowaniu z adnotacją "nie podjęto w terminie". W związku z powyższym pismo skarżącego z 16 września 2024 r. zostało uznane za sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lutego 2025 r. V SPP/Wa 206/24 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia z 5 września 2024 r. referendarza sądowego orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego zarządzenia. W związku z wnioskiem skarżącego zawartym w piśmie z 16 września 2024 r. o podanie numeru konta bankowego do wypłaty za rozpoznanie sprawy zawartym w sprzeciwie, zarządzeniem z 13 lutego 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie doręczono 20 lutego 2025 r. W dniu 17 kwietnia 2025 r. wpłaty nie zidentyfikowano po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych (k. 24 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżący, wezwany do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi, nie uiścił tego wpisu w wymaganym terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Termin ten rozpoczął swój bieg w dniu 21 lutego 2025 r. (w dniu następnym po doręczeniu wezwania) i upłynął bezskutecznie w dniu 27 lutego 2025 r. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu jej nieopłacenia. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.