V SA/Wa 2096/14

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. K.o reprezentowanego przez przedstawiciela W. K. (opiekuna prawnego) na decyzję Ministra Finansów z dnia (...) maja 2014 r. znak (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny p o s t a n a w i a: - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy R. K. (dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazano, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z matką, nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Źródłem utrzymania rodziny wnioskodawcy jest renta ZUS w wysokości 724,10 oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości 206,76 zł otrzymywane przez skarżącego oraz renta ZUS w wysokości 728,45 zł wypłacana matce skarżącego. W uzasadnieniu podniesiono, iż skarżący jest osobą chorą, o orzeczonym znacznym stopniu niepełnosprawności, wymaga ciągłej opieki i leczenia. Do kosztów utrzymania zaliczono utrzymanie mieszkania (353,84 zł), energię elektryczną (89,66 zł), gaz (65 zł), koszt doładowania telefony (25 zł) oraz wydatki na leki i leczenie (od 300 zł do 500 zł). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). Skarżący złożył wniosek o ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać w szczególności należy, iż wnioskodawca jest osobą chorą, niezdolną do pracy, pozostaje pod opieką matki, zaś jedynym źródłem dochodów rodziny jest renta i pomoc społeczna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.