V SA/Wa 2055/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Asesor WSA - Piotr Wróbel, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2026 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 12 maja 2025 r. nr DIH-2 Nr 13.2025 w przedmiocie zobowiązania do pokrycia kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych paliwa stałego oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia 12 maja 2025 r., nr DIH-2 Nr 13.2025 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: Prezes UOKiK, organ II instancji), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: k.p.a.) w związku z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2025 r., poz. 303, dalej: ustawa o systemie) w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229; dalej: ustawa o Inspekcji Handlowej) uchylił w całości decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej: Opolski WIIH, organ I instancji) z 11 marca 2025 r., nr 21/2025 i orzekł o nałożeniu na [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: strona, skarżąca) obowiązku uiszczenia kwoty 2.315,10 zł, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych oleju napędowego o numerze 1597/24/6825. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Inspektorzy Opolskiego WIIH, działając na podstawie i zakresie upoważnienia z 27 listopada 2024 r. wszczęli kontrolę w należącej do skarżącej stacji paliw znajdującej się w miejscowości K. przy ul. [...], kod pocztowy [...] K. Kontrolę przeprowadzono w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli, której przed przystąpieniem do czynności okazano legitymacje służbowe, wręczono upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, pouczono o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy oraz przekazano klauzulę RODO. Strona okazała decyzję Prezesa Urzędu Energetyki DPC.DPC-2.4113.101.2024.NG wydaną 17 lipca 2024 r. oraz koncesję na obrót paliwami ciekłymi nr OPC/17024/64008/W/OPO/2018/BKa1. W toku kontroli według metodyki określonej w załączniku do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 1 września 2009 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1035; dalej: rozporządzeniem w sprawie sposobu pobierania próbek paliw), w ramach systemu monitorowania i kontrolowania jakości paliw, inspektorzy pobrali m.in. próbki oleju napędowego ON. Próbki pobrano z dystrybutora numer 1 połączonego ze zbiornikiem o pojemności 14 m3, w którym znajdowało się 9.023,00 litrów oleju napędowego. Pobrano próbkę przeznaczoną do badań nr 1597/24/6825 i próbkę kontrolną nr 2773/24/6825 w ilości 4 i 0,8 litra każda. Pojemniki, do których pobrano próbki oleju napędowego były czyste i schłodzone, osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń do pojemników. Podpisane własnoręcznie przez ww. osobę oświadczenie dołączono do akt kontroli. Czynność pobrania próbek paliw udokumentowano protokołem NRU.8361.779.2024 sporządzonym 27 listopada 2024 r. i dołączonym do akt kontroli. Protokół pobrania próbek paliw został podpisany bez uwag przez osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli. Spółka nie skorzystała z uprawnienia do wniesienia uwag do protokołu kontroli na piśmie. Próbki oleju napędowego o numerach 1597/24/6825 i 7673/24/6825 zostały przekazane do niezależnego akredytowanego Laboratorium Instytut Nafty i Gazu w K. 27 listopada 2024 r. na podstawie Protokołu przyjęcia próbki/próbki kontrolnej paliwa do badań nr M/TA2/236/2024. Badania laboratoryjne próbki przeznaczonej do badań numer 1597/24/6825 przeprowadzone przez niezależne akredytowane Laboratorium Instytut Nafty i Gazu w K. udokumentowane sprawozdaniem z badań nr 236/M/TA2/2024 sporządzonym w dniu zakończenia badań, tj. 3 grudnia 2024 r., wykazały, że oferowany 27 listopada 2024 r. olej napędowy nie spełniał wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 26 czerwca 2024 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1018; dalej: rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych), ze względu na zawyżoną stabilność oksydacyjną, wynoszącą > 50 g/m3 przy wymaganiach jakościowych wynoszących max. 25 g/m3 (z uwzględnieniem tolerancji max. 33 g/m3). Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o systemie, wyniki badań pobranych próbek stosuje się do jakości całej partii paliwa znajdującego się w zbiorniku, z którego pobrano próbki. W związku z powyższym 9 grudnia 2024 r. inspektorzy Opolskiego WIIH, działając na podstawie i zakresie upoważnienia wszczęli kontrolę w należącej do skarżącej stacji paliw znajdującej się w miejscowości K. przy ul. [...], kod pocztowy [...] K. Kontrolę przeprowadzono w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy w trakcie kontroli, której przed przystąpieniem do czynności okazano legitymacje służbowe, wręczono upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, pouczono o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy oraz przekazano klauzulę RODO. W toku czynności spółce przekazano sprawozdanie z badań nr 236/M/TA2/2024 sporządzone 3 grudnia 2024 r. W dniu kontroli do siedziby Opolskiego WIIH wpłynęła e-mailem informacja z niezależnego akredytowanego laboratorium Instytut Nafty i Gazu dotycząca pomyłki dostrzeżonej przez laboratorium, polegającej na wykonaniu w odniesieniu do próbki nr 1597/24/6825 badania stabilności oksydacyjnej wg normy PN-EN 15751:2014, które nie powinno być wykonywane ze względu na zawartość FAMĘ poniżej 2%(V/V). Zgodnie z treścią przekazanej informacji pomyłka nie wpłynęła na zmianę stwierdzenia dotyczącego zgodności paliwa z wymaganiami. Do wiadomości załączono skan sprawozdania zastępującego nr 236Z/M/TA2/2024. W związku z powyższym w protokole kontroli odnotowano, że Opolski WIIH po otrzymaniu sprawozdania zastępującego sprawozdanie nr 236/M/TA2/2024 zostanie ono niezwłocznie przesłane spółce na adres kontrolowanej placówki. W toku kontroli na podstawie oświadczenia osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli ustalono, że od 27 listopada do 9 grudnia 2024 r. do zbiornika oleju napędowego ON przyjęto dwie dostawy: 29 listopada na podstawie dowodu wydania 250385891C/C i 3 grudnia dowód wydania 300876869B/B. Kopie ww. dokumentów dołączono do akt kontroli. W konsekwencji nastąpiła zmiana właściwości fizyko-chemicznych paliwa znajdującego się w zbiorniku znajdującym się w kontrolowanej stacji paliw. W związku z powyższym w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli z dystrybutora numer 1 połączonego ze zbiornikiem o pojemności 14 m3, w którym znajdowało się 2.203,00 litry oleju napędowego pobrano próbkę do badań nr 1647/24/6825 i próbkę kontrolną 7664/24/6825. Pojemniki, do których pobrano próbki oleju napędowego były czyste i schłodzone, osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy wtoku kontroli nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń do pojemników. Podpisane własnoręcznie przez ww. osobę oświadczenie dołączono do akt kontroli. Czynność pobrania próbek paliw udokumentowano protokołem NRU.8361.794.2024 sporządzonym 9 grudnia 2024 r. i dołączonym do akt kontroli. Protokół pobrania próbek paliw został podpisany bez uwag przez osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli. Spółkę poinformowano o wynikającym z art. 22 ust. 5 i 6 ustawy o systemie uprawieniu do złożenia wniosku o zbadanie próbki kontrolnej paliwa ciekłego tj. próbki oleju napędowego nr 7673/24/6825 pobranej w toku czynności kontrolnych przeprowadzonych 27 listopada 2024 r., jak również próbki kontrolnej oleju napędowego nr 7664/24/6825 pobranej w toku czynności w dniu 9 grudnia 2024 r. Następnie inspektor uczestniczący w kontroli, na podstawie upoważnienia z 9 grudnia 2024 r. wydanego przez Opolskiego WIIH postanowił o zabezpieczeniu partii paliwa ciekłego w postaci oleju napędowego ON w ilości 2.203,00 litrów zmagazynowanych w zbiorniku nr 1 znajdującym się na wyposażeniu kontrolowanej placówki. Zabezpieczenia dokonano zgodnie z art. 26a pkt 1 ustawy o Inspekcji Handlowej przez nałożenie plomb na 2 pistolety wydawcze połączone ze zbiornikiem o pojemności 14 m3 oraz króciec wlewu paliwa tego zbiornika i oddano na przechowanie stronie, czynność zabezpieczenia udokumentowano protokołem załączonym do akt kontroli. Strona została pouczona o wynikającym z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, prawie do zgłoszenia uwag bezpośrednio do protokołu kontroli lub do zgłoszenia ich na piśmie do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w ciągu 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu. Protokół nr akt kontroli NRU.8361.794.2024 zawierający powyższe ustalenia, został sporządzony i odczytany na terenie kontrolowanej placówki 9 grudnia 2024 r. Osoba upoważniona do reprezentowania Spółki wtoku kontroli podpisała protokół bez uwag. Próbki oleju napędowego o numerach 1647/24/6825 i 7664/24/6825 zostały przekazane do niezależnego akredytowanego laboratorium Instytut Nafty i Gazu w K. 9 grudnia 2024 r. na podstawie protokołu przyjęcia próbki do badania nr M/TA2/246/2024. Pismem z dnia 10 grudnia 2024 r. skarżącą wniosła o uchylenie postanowienia o zabezpieczeniu partii oleju napędowego. Spółka uzasadniła wniosek twierdzeniem, że przeprowadzone badania nie są miarodajne ze względu na przeprowadzenie badania parametru "stabilność oksydacyjna" metodą opisaną w normie PN-EN 15751, która jest właściwa dla estrów metylowych kwasów tłuszczowych (FAMĘ) przeznaczonych do użycia jako czyste biopaliwo oraz mieszanin FAMĘ i ON pochodzenia naftowego, zawierających minimum 2% (OVA/) FAMĘ, podczas gdy pobrane do badań paliwo zawierało poniżej 2% FAMĘ. Badania laboratoryjne próbki przeznaczonej do badań numer 1647/24/6825 przeprowadzone przez niezależne akredytowane laboratorium Instytut Nafty i Gazu w K. udokumentowane sprawozdaniem z badań nr 246/M/TA2/2024 sporządzonym 12 grudnia 2024 r., wykazały, że oferowany 9 grudnia 2024 r. olej napędowy spełnia wymagania jakościowe określone w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych. Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o systemie, wyniki badań pobranych próbek stosuje się do jakości całej partii paliwa znajdującego się w zbiorniku, z którego pobrano próbki. W związku z powyższym 13 grudnia 2024 r. inspektorzy Opolskiego WIIH, działając na podstawie i zakresie upoważnienia wszczęli kontrolę w należącej do skarżącej stacji paliw znajdującej się w miejscowości K. przy ul. [...], [...] K. Kontrolę przeprowadzono w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania Spółki w trakcie kontroli, której przed przystąpieniem do czynności okazano legitymacje służbowe, wręczono upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, pouczono o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy oraz przekazano klauzulę RODO. Osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli zapoznano z wynikami badań próbki przeznaczonej do badań nr 1647/24/6825. Przeprowadzone badania wykazały, że olej napędowy zmagazynowany w zbiorniku nr 1 znajdującym się na wyposażeniu kontrolowanej placówki spełnia wymagania jakościowe określone w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych. W związku z powyższym uczestniczący w czynnościach kontrolnych inspektor na podstawie upoważnienia z 13 grudnia 2024 r. postanowił o uchyleniu zabezpieczenia. Egzemplarz postanowienia wręczono za pokwitowaniem osobie upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych 19 grudnia 2024 r. spółce wręczono egzemplarz protokołu z badań nr 246/M/TA2/2024. Skarżąca została pouczona o wynikającym z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, prawie do zgłoszenia uwag bezpośrednio do protokołu kontroli lub do zgłoszenia ich na piśmie do Opolskiego WIIIH w ciągu 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu. Protokół nr akt kontroli NRU.8361.798.2024 zawierający powyższe ustalenia, został odczytany na terenie kontrolowanej placówki 19 grudnia 2024 r. Osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli podpisała protokół bez uwag. Spółka nie skorzystała z uprawnienia do wniesienia uwag do protokołu kontroli na piśmie. Opolski WIIH w piśmie z 20 grudnia 2024 r. odniósł się do pisma spółki z 10 grudnia 2024 r. Pismo zostało doręczone 27 grudnia 2024 r. Pismem z 12 lutego 2025 r. Opolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie obowiązku uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki paliwa ciekłego, przeznaczonej do badań, na podstawie art. 24 ust. 1, 4 i 5 ustawy o systemie. W treści pisma poinformowano stronę, że na podstawie art. 10 § 1 k.p.a., ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. Pismo zostało doręczone 17 lutego 2025 r. Organ pierwszej instancji decyzją z 11 marca 2025 r. nr 21/2025 nałożył na stronę obowiązek uiszczenia kwoty 2.328,74 zł stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego przeznaczonej do badań numer 1597/24/6825. Decyzja została doręczona 14 marca 2025 r. Spółka 28 marca 2025 r. odwołała się od ww. decyzji Opolskiego WIIH wnosząc o jej uchylenie w całości ze względu na brak wypełnienia przesłanki z art. 24 ust. 1 ustawy o systemie. Skarżąca uzasadniła podniesiony zarzut przedkładając ponownie dokumenty dotyczące pochodzenia i jakości oleju napędowego dostarczonego do zbiornika nr 1 znajdującego się w kontrolowanej placówce oraz podnosząc argumentację o błędnie przeprowadzonych badaniach laboratoryjnych. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania 12 maja 2025 r. wydał decyzję DIH-2 Nr 13.2025 w której: uchylił zaskarżoną decyzję w całości, orzekł co do istoty sprawy, poprzez nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku uiszczenia na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w O., kwoty 2.315,10 zł (słownie: dwa tysiące trzysta piętnaście złotych 10/100) stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego o numerze 1597/24/6825. Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że uchylił decyzję organu pierwszej instancji ze względu na obciążenie strony kosztami przechowywania próbek, co stoi w sprzeczności z dyspozycją art. 24 ust. 1, który nakazuje obciążenie przedsiębiorcy wprowadzającego do obrotu zakwestionowane paliwo ciekłe wyłącznie kosztami przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki przeznaczonej do badań. Natomiast Prezes Urzędu nie uwzględnił zarzutów podniesionych przez spółkę w odwołaniu. Decyzja została doręczona 16 maja 2025 r. Spółka z zachowaniem ustawowego terminu 6 czerwca 2025 r. wniosła skargę na decyzję Prezesa UOKiK z 12 maja 2025 r. Decyzja została zaskarżona w części tj. co do punktu 2. Strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, a to: § 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie wymagań przez niewłaściwe ich zastosowanie i przyjęcie, że olej napędowy przeznaczony do sprzedaży na stacji paliw w Kamienniku rzekomo nie spełniała określonych przepisami prawa wymagań jakościowych dla paliw ciekłych, ze względu na parametr: stabilność oksydacyjna - wynika badania > 50 g/m3, przy wymaganiach jakościowych max. 25 g/m3. Skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy: Art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej: "o.p.. w zw. z art. 121 § 1 o.p. i w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych czynności i działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wydanie decyzji w następstwie przeprowadzenia postępowania w sposób rażąco podważający zaufanie, wyrażające się tym, że pobrana ze stacji w Kamienniku próbka paliwa została poddana badaniom dopiero po upłynięciu aż 12 dni od daty jej pobrania ze stacji, co skutkowało, że paliwo to na przestrzeni tak długiego czasu bezsprzecznie uległo degradacji w zakresie właściwości oksydacyjnych, przy czym w momencie pobierania próbki, właściwości te w każdym zakresie spełniało. Art. 122 o.p. w zw. z art. 121 § 1 o.p. i w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu wyłącznie o nierzetelne niewiarygodne i niemogące stanowić dowodu w tej sprawie "Sprawozdanie z badań" próbki paliwa pobranego w dniu 27 listopada 2024 r. podczas gdy badanie to zostało przeprowadzone w rażąco odległym terminie i po upłynięciu aż 12 dni od dnia pobrania próbki paliwa, co wprost i rażąco narusza zasady zaufania i prawdy obiektywnej, a także zasadę demokratycznego państwa prawnego określoną wprost w Konstytucji RP. Art. 122, art. 187 oraz art. 191 § 1 o.p. przez wydanie rozstrzygnięcia w następstwie pominięcia szeregu ujawnionych w toku postępowania istotnych okoliczności sprawy, a to w szczególności, że paliwo poddane badaniom było w dniu pobrania próbek bezsprzecznie zgodne z normami w zakresie właściwości oksydacyjnych, co potwierdzają przedłożone do akt sprawy świadectwa jakości paliwa. Art. 122 o.p. i art. 187 o.p. przez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz zaniechanie rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o wynik badania zawartego w sprawozdaniu z badań nr 236Z/M/TA2/2024 z dnia 9 grudnia 2024 r., w sytuacji gdy próbka oleju napędowego pobrana ze stacji paliw w K. została poddana badaniu z naruszeniem art. 22 ust. 1 ustawy o systemie, bowiem organ kontrolujący zaniechał niezwłocznego przekazania uprawnionemu pracownikowi akredytowanego laboratorium pobranej próbki paliwa, co skutkowało wystąpieniem znacznego odstępu czasu pomiędzy datą pobrania próbek a dniem wykonania badania laboratoryjnego, które to okoliczności powodują uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości przechowywania i zabezpieczenia próbek w tym okresie, co z kolei wpłynęło negatywnie na jakość paliwa i jego cechy charakterystyczne, w sytuacji gdy z uwagi na właściwości fizyko-chemiczne i użytkowe paliw ciekłych, które ulegają ciągłym procesom chemicznym konieczne było niezwłoczne przekazanie pobranych próbek do badań, a ponadto - co zostało wyraźnie podkreślone w odwołaniu z 28 marca 2025 r. od decyzji organu pierwszej instancji, przeprowadzona została kontrola oleju napędowego B0 w sposób w jaki przeprowadza się kontrolę oleju napędowego B7, co już z faktu odmiennej charakterystyki wskazanych paliw, wskazuje na błędnie przeprowadzoną kontrolę poprzedzającą przeprowadzone badanie. Art. 122, art. 187 oraz art. 191 § 1 o. p. przez zaniechanie wzięcia pod uwagę przy rozstrzygnięciu sprawy całego zebranego materiału dowodowego i pominięcie istotnych okoliczności wynikających ze świadectw jakości przedłożonych organowi, w szczególności wydanych przez pierwotnego dostawcę [...] S.A., z których jednoznacznie wynika, ze posiadane przez [...] Sp. z o. o. paliwo pochodzące od renomowanego największego polskiego producenta i dostawcy paliw spełniało wymogi jakościowe. Art. 121 o. p. przez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu i wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o dowód, który został pozyskany w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, na skutek czego dowód ten nie mógł zostać uznany za wiarygodny, to jest w oparciu o wynik badania zwarty w sprawozdaniu z badań nr 236Z/M/TA2/2024 z 9 grudnia 2024 r., w sytuacji gdy próbka oleju napędowego pobrana ze stacji paliw w Kamienniku została poddana badaniu z naruszeniem art. 22 ust. 1 ustawy o systemie, bowiem organ kontrolujący - wbrew jednoznacznej treści wskazanego przepisu - zaniechał niezwłocznego przekazania uprawnionemu pracownikowi akredytowanego laboratorium pobranej przedmiotowej próbki paliwa, co skutkowało zniekształceniem jej właściwości fizyko-chemicznych, w wyniku czego brak jest podstaw do uznania wyniku przeprowadzonego badania za rzetelny i wiarygodny. Skarżąca uzasadniła podniesione zarzutu. Spółka wniosła o: na podstawie art. 145 § 1 lit a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) o uwzględnienie skargi i uchylenie w części zaskarżonej decyzji Prezesa UOKiK z 12 maja 2025 r. DIH-2 Nr 13.2025 oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z 11 marca 2025 r. nr 21/2025. na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a. o umorzenie postępowania administracyjnego. na podstawie art. 90 p.p.s.a. o rozpoznanie sprawy na rozprawie również w sytuacji, gdyby zachodziły przesłanki do jej rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym uiszczonej opłaty od skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona w tym zakresie argumentacja jest wyczerpująca. Podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie organ dochował reguł postępowania administracyjnego przewidzianych w art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. art. 3a ust. 1 ustawy o systemie, paliwa stałe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wprowadzane do obrotu lub obejmowane procedurą celną dopuszczenia do obrotu z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2, spełniają wymagania jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz interesy konsumentów. Jak wynika z art. 6c ust. 1 ww. ustawy o systemie, przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, zwany "świadectwem jakości". Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o systemie, jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, w drodze decyzji, nakłada na kontrolowanego obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki przeznaczonej do badań, o której mowa w art. 22 ust. 2. Prezes UOKiK prawidłowo uchylił decyzję Opolskiego WIIH z 11 marca 2025 r. w sprawie kosztów badań paliwa, ponieważ organ I instancji błędnie doliczył do kosztów badania (2.315,10 zł) opłatę za przechowywanie próbek (13,64 zł). Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o systemie, przedsiębiorca odpowiada tylko za koszty laboratoryjne, a nie magazynowanie, które obciąża UOKiK. W świadectwie jakości przedsiębiorca jest zobowiązany wskazać wartości parametrów jakościowych paliwa stałego, dla którego zostało ono wystawione (art. 6d ust. 6 ww. ustawy). Natomiast na podstawie art. 7 ust. 7a pkt 3 powołanej ustawy, zabrania się wprowadzania do obrotu paliw stałych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 omawianej ustawy. Wszystkie próbki oleju napędowego podlegają badaniu stabilności oksydacyjnej w "g/m3", natomiast badanie w "h" (wg PN-EN 15 751) dotyczy tylko próbek z zawartością FAME > 2% (V/V). W przypadku próbki nr 1597/24/6825 omyłkowo wykonano badanie w "h" (co skutkowało korektą sprawozdania z badań nr 236/M/TA2/2024 na 236Z/M/TA2/2024), mimo że zawartość FAME była niższa niż 2%. Pomyłka ta nie wpłynęła na wynik stabilności w "g/m3", ani na ocenę zgodności paliwa z wymaganiami. Prezes UOKiK, uznając dokumentację (dowody dostaw, faktury), prawidłowo wskazał, że kluczowe dla niniejszej sprawy – w świetle art. 24 ust. 1 ustawy o systemie oraz rozporządzenia w sprawie wymagań – są wyniki badań laboratoryjnych, które wykazały niezgodność parametrów (stabilność oksydacyjna w "g/m3"). Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego naruszenia rozporządzenia w sprawie wymagań, Sąd uznaje za bezzasadne. Kontrola przeprowadzona 27 listopada 2024 r. na stacji paliw wykazała, że próbka oleju napędowego nie spełniała norm w zakresie stabilności oksydacyjnej (wynik > 50 g/m³ przy normie max. 25 g/m³). Materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza naruszenie wymagań jakościowych paliw. Strona zarzuciła również naruszenie przepisów o.p. (art. 121, 122, 187, 191 § 1). Prezes UOKiK słusznie wskazał, że postępowania dotyczące kosztów badań paliw toczą się na podstawie ustawy o systemie oraz – w sprawach nieuregulowanych – Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie przepisów Ordynacji podatkowej. W konsekwencji, zarzuty oparte na przepisach Ordynacji podatkowej są bezprzedmiotowe. Sąd stwierdził, że kontrola na stacji paliw należącej do skarżącej (KRS: 0000733926) została przeprowadzona zgodnie z zasadami k.p.a. (art. 7, 8, 77, 80) oraz Konstytucji RP. Kontrola wykazała, że zbadana próbka nie spełniała norm jakościowych określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań. Wbrew zarzutom skargi próbka nr 1597/24/6825 pobrano 27 listopada 2024 r. zgodnie z procedurami, a protokół podpisano bez uwag. Akredytowane laboratorium (Instytut Nafty i Gazu) potwierdziło w sprawozdaniu z 3 grudnia 2024 r., że olej napędowy nie spełnia wymagań, wykazując zawyżoną stabilność oksydacyjną (>50 g/m³ przy normie max 25 g/m³ wg normy PN-EN ISO 12205:2011). Następnie 9 grudnia 2024 r. laboratorium skorygowało sprawozdanie (nr 236Z/M/TA2/24) w celu usunięcia omyłkowego badania (wg normy EN 15751), które nie miało zastosowania dla tej próbki. Korekta nie zmieniła kluczowego wniosku - paliwo nadal nie spełniało normy w zakresie stabilności oksydacyjnej. Zarzut naruszenia art. 22 ust. 1 ustawy o systemie jest zatem bezpodstawny. W związku z powyższym, że próbka nie spełniała wymogów jakościowych, Prezes UOKiK, działając na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy o systemie, był zobowiązany do nałożenia na przedsiębiorcę obowiązku pokrycia kosztów badań laboratoryjnych, zgodnie z art. 24 ust. 4 i 5 tej ustawy. Skład orzekający w tej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 2008 r., sygn. akt II GSK 455/07 (publ. w CBOSA), że sam fakt stwierdzenia przy pomocy badań, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie stanowi wystarczającą i jedyną przesłankę do obciążenia kontrolowanego kosztami badań. Z treści przepisu art. 24 ust. 1 ustawy o systemie wynika bowiem, że jedyną przesłanką do jego zastosowania jest wynik badania wskazujący, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych Zdaniem Sądu, organ działając na podstawie przepisów prawa zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz wyjaśnił dokładnie stan faktyczny sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes skarżącego. Dowody zgromadzone w sprawie nie budzą wątpliwości Sądu, a argumentacja oraz ocena materiału dowodowego dokonana przez organ jest prawidłowa. Ponadto, uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Dotyczące innych kwestii niż pobranie, badanie i określenie kosztów badania określonej próbki ON są z punktu widzenia kontrolowanej decyzji irrelewantne i nie mogą mieć wpływu na ich treść. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.