V SA/Wa 205/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi B. G. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2013r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pismem z [...] grudnia 2013 r. G. Sp. z o.o. w O. oraz B. G. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] grudnia 2013r. nr [...] (pismem z [...] marca 2014r. B. G. i T. G. wskazali, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Prezesa ARiMR z [...] października 2013r. nr [...] znak: [...]. Zarządzeniem Sędziego Sprawozdawcy z 7 marca 2014r. skarżący zostali wezwani do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały odebrane przez skarżących w dniu 20 marca 2014r., tak więc termin na wykonanie zarządzenia Sądu minął w dniu 27 marca 2014r. Pismem z 29 marca 2014r. (nadanym 1 kwietnia 2014r.) B. G. i T. G. wskazali numer i datę zaskarżonego aktu, zaś B. G. wniosła o przywrócenie terminu, ze względu na obowiązek stawienia się w dniu 31 marca 2014r. w Sądzie Rejonowym w G. w sprawie o sygn. akt: [...]. Autorka pisma uzasadniając swój wniosek podniosła, że nie zdążyła wrócić do domu, aby sporządzić odpowiedź na wezwanie Sądu. Do pisma załączyła wezwanie z Sądu Rejonowego w G. Postanowieniem z 23 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. sp. z o.o. w O., z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. tekst jednolity dalej p.p.s.a), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zarządzeniem z 7 marca 2014 r. wezwano B. G. do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 20 marca 2014 r. (zpo k-19 akt sądowych), a więc termin do jego wykonania mijał z dniem 27 marca 2014r. Wnioskodawczyni jako powód uchybienia terminu podała obowiązek stawiennictwa w Sądzie Rejonowym w G. w dniu 31 marca 2014r. Trudno jednak przyjąć, że okoliczność ta – która nastąpiła już po 7-dniowym terminie do wykonania zarządzenia - spowodowała u skarżącej niemożność podjęcia jakichkolwiek działań na rzecz wykonania zarządzenia Sądu. Zdaniem Sądu ww. przyczyna nie świadczy o braku winy wnioskodawczyni w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd uznał, że brak jest podstaw do wnioskowanego przywrócenia terminu. Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.