V SA/Wa 2029/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. w W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 25 maja 2023 r. nr DRP.WPAIV.411.1480.2023.JO w przedmiocie ustalenia wysokości miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych postanawia 1. odrzucić skargę; 2. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi; 3. wypłacić na rzecz strony skarżącej: L. w W. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisanego do rejestru opłat sądowych pod poz. 26065 w dniu 16 sierpnia 2023 r.

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca", "strona", "spółka") wystąpiła do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z wnioskiem o przyznanie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych. Po rozpatrzeniu wniosku Prezes Zarządu PFRON wydał decyzję z 25 maja 2023 r. nr DRP.WPAIV.411.1480.2023.JO o ustaleniu spółce wysokości miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych. Pismem z 7 czerwca 2023 r. Skarżąca wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z 21 czerwca 2023 r. nr DRP.WPAIV.411.1480.2023.BC Prezes Zarządu PFRON stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie postanowieniem z 3 sierpnia 2023 r. nr DRP.WPAI.411.1480.2023.PGA Prezes Zarządu PFRON odmówił przywrócenia Stronie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją. Pismem z 14 sierpnia 2023 r. Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Prezesa Zarządu PFRON z 25 maja 2023 r. nr DRP.WPAIV.411.1480.2023.JO. Strona wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: "ppsa"), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji Prezesa Zarządu PFRON (wydanej jako decyzja I instancji) jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże przepis art. 52 § 3 ppsa (w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r.) pozwala na wniesienie na taką decyzję skargi do sądu administracyjnego z pominięciem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stanowi bowiem, że "jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa". Nowelizując art. 52 § 3 ppsa ustawodawca wprowadził możliwość wyboru przez stronę sposobu zaskarżenia aktu wydanego w I instancji przez organ nie mający nad sobą organu wyższego stopnia. Można to więc zrobić albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia danego aktu wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona skarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. W poprzedzającym wniesienie skargi postępowaniu administracyjnym skarżąca po doręczeniu decyzji z 25 maja 2023 r. nr DRP.WPAIV.411.1480.2023.JO, pismem z 7 czerwca 2023 r. wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić, należy, nie jest dopuszczalne wszczęcie i prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego mającego za przedmiot decyzję Prezesa Zarządu PFRON z 25 maja 2023 r. nr DRP.WPAIV.411.1480.2023.JO w przedmiocie ustalenia wysokości miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych. Skoro skarżąca skorzystała ze środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mogła następnie wnieść skargi do sądu administracyjnego na ten sam akt. Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt stwierdzenia przez organ uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie prowadzi bowiem do spełnienia przesłanki wyczerpania środków zaskarżenia sytuacja, gdy złożony środek zaskarżenia okazał się nieskuteczny, tj. z przyczyn formalnych nie doszło do ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy. Taką sytuacją jest uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy jak miało to miejsce w sprawie niniejszej. Wymaga także zaznaczenia, że treść pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji potwierdza, iż organ prawidłowo poinstruował skarżącą o przysługujących jej alternatywnie środkach zaskarżenia. Organ wprost wskazał, że "Jeżeli strona nie chce skorzystać z prawa zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, może na podstawie (...) wnieść do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na niniejszą decyzję.". Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuci skargę jeżeli z przyczyn inne niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5a jej wniesienie jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność wniesienia skargi ma miejsce m.in. wówczas, gdy ustawodawca uczynił z niej jeden z wzajemnie wykluczających się środków zaskarżenia, a strona ze środka alternatywnego już skorzystała. Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zastosowanie znajduje art. 88 zd. 1 ppsa stanowiący, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jako niedopuszczalny z mocy ustawy należy uznać wniosek o przywrócenie terminu do podjęcia czynności, do dokonania której wnioskodawca nie był uprawniony. Skoro, wobec skorzystania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Spółce nie przysługuje skarga na decyzję Prezesa Zarządu PFRON z 25 maja 2023 r., to równocześnie nie przysługuje jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ten akt, a tym samym wniosek jest niedopuszczalny. W konsekwencji, na podstawie art. 88 ppsa, Sąd postanowił jak w pkt 2 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa.