V SA/Wa 1961/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 25 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] czerwca 2022 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia kompensacyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Rzecznika Praw Pacjenta na rzecz R . P. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

R. P. (zwany dalej: "Skarżącym"), reprezentowany przez adw. (...) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta (zwanego dalej: "Rzecznikiem") z dnia (...) czerwca 2022 r. znak: (...), w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia kompensacyjnego. W odpowiedzi na skargę z dnia 10 sierpnia 2022 r. Rzecznik wskazał, iż decyzją z dnia (...) sierpnia 2022 r., znak: (...), uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz uznał, że jego działanie nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie włączył do akt administracyjnych sprawy ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn.zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia (...) sierpnia 2022 r. organ uchylił w całości wydaną przez siebie decyzję, stwierdzając przy tym, że nie została ona wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Tym samym, wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego rozstrzygnięcia zostało zrealizowane żądanie skargi, co sprawia, że dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 i § 2 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (art. 201 § 1 p.p.s.a.). Skarżącego zastępował w postępowaniu sądowym pełnomocnik będący adwokatem, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowiący, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800, z późn.zm.) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna za zastępstwo adwokata wynosi 480 zł. Skarżącemu należny jest zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 697 zł, na które składają się koszty sądowe w postaci: wpisu od skargi w wysokości 200 zł (należność wpisana do rejestru opłat sądowych w dniu 6 lipca 2022 r. pod pozycją 19249), wynagrodzenie adwokata, który sporządził skuteczną skargę, w wysokości 480 zł oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (potwierdzenie uiszczenia należności – k. 7 i 8 akt sądowych). Z tego względu, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.