V SA/Wa 1960/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA – Arkadiusz Tomczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na pismo Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 30 czerwca 2022 r. nr RzPP-DPR-WPL.431.31.198.2022 w przedmiocie informacji o skompletowania materiału dowodowego postanawia: odrzucić skargę

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynika, że pismem z 30 czerwca 2022 r. Rzecznik Praw Pacjenta skierował do J. R. informację o skompletowaniu materiału dowodowego w ramach postępowania o przyznanie świadczenia kompensacyjnego. Jak wyjaśniono w treści pisma w świetle opinii wydanej przez Zespół do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych w wyniku szczepienia ochronnego przeciw COVID-19 wykonanego u strony w dniu 18 marca 2021 r. nie wystąpił wstrząs anafilaktyczny i inne działania niepożądane wymagające hospitalizacji. Nadto organ poinformował, że strona może się wypowiedzieć co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, a także przedłożyć dodatkowe dowody zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. Następnie pismem z 7 lipca 2022 r. J. R. reprezentowana przez córkę A. O. wywiodła skargę na ww. informację. Jak wyjaśniła skargę do tut. Sądu złożyła już w dniu 4 kwietnia 2022 r. jednak wobec namowy ze strony pracownika organu, wycofała ją. W treści aktualnie wniesionej skargi szeroko opisała działania niepożądane, które wystąpiły u jej mamy po podaniu szczepionki przeciw COVID-19. Dodała, że mama potrzebuje codziennej opieki i rehabilitacji, które to środki powinny być pokryte z funduszu odszkodowawczego. W odpowiedzi na skargę Rzecznik Praw Pacjenta wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że decyzja merytoryczna, kończąca sprawę nie została jeszcze wydana, a pismo organu z 30 czerwca 2022 r. informowało wyłącznie o zgromadzeniu materiału dowodowego w sprawie i było realizacją obowiązku wynikającego z art. 10 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Rzecznika Praw Pacjenta z 30 czerwca 2022 r. informujące o skompletowaniu materiału dowodowego. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że Rzecznik Praw Pacjenta nie wydał jeszcze decyzji ostatecznej, na którą przysługiwałaby skarga do Sądu, zaś pismo które zaskarżyła skarżąca jest jedynie pismem, którym organ wykonując dyspozycję art. 10 k.p.a. wyjaśnił stronie podstawowe zasady rządzące postępowaniem administracyjnym związane z informowaniem stron. Tym samym, wobec faktu, iż skarżąca nie wyczerpała toku instancji w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu powołanych na wstępie przepisów i złożyła skargę na pismo organu informujące o skompletowaniu materiału dowodowego, które nie jest zaskarżalne, gdyż nie rozstrzyga ostatecznie sprawy i nie kończy postępowania, skarżąca nie mogła skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego. Należy jednak podkreślić, że stronie będzie przysługiwało prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta wydaną po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie świadczenia kompensacyjnego. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.