V SA/Wa 1914/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) czerwca 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej; postanawia: - odmówić przywrócenia terminu.

Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2016 r. Wyrok ten stał się prawomocny w dniu 13 lipca 2017 r. Pismem z dnia 12 września 2017 r. (data nadania) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że o wyroku dowiedział się w dniu 8 września 2017 r. oraz został "źle pouczony". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 1369) – dalej: p.p.s.a. - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1-4 p.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu ww. warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały przez skarżącego spełnione. Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przechodząc do rozpoznania wniosku wskazać należy, że skarżący uzasadnił uchybienie terminu "złym pouczeniem". W ocenie Sądu wskazana okoliczność uchybienia terminu nie uzasadnia jego przywrócenia. W przedmiotowej sprawie nie można mówić o "złym" czy też błędnym pouczeniu. W zawiadomieniu o terminie rozprawy doręczonym skarżącemu w dniu 15 maja 2017 r. (potwierdzenie odbioru – k. 57 akt sądowych) zawarto bowiem szczegółowe pouczenie, z którego jednoznacznie wynika że tylko w przypadku uwzględnienia skargi sąd sporządza i doręcza z urzędu wraz z uzasadnieniem każdej ze stron. W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie sporządza się natomiast wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Dodać też należy, że skarżący był obecny na rozprawie, na której również pouczono go o tym, że "pisemne uzasadnienie ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku". W tym stanie rzeczy sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 86 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.