V SA/Wa 1913/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący – sędzia WSA – Konrad Łukaszewicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi S.S. sp. z o.o. w Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

[...] wystąpiła ze skargą na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2020 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres kwiecień 2020 r. Pismem procesowym z dnia 15 października 2020 r. skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania w sparwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, co do zasady, wiąże sąd. Jeżeli jednak cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne i umorzyć postępowanie sądowe. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.