V SA/Wa 1906/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] maja 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2017 postanawia odrzucić wniosek

Do skargi na opisaną w komparycji decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] Skarżący K. L. dołączył pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 24 stycznia 2019 r. sygn.akt V SA/Wa 1906/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. L. na wyżej wskazaną decyzję organu, z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Zanim jednak sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności, np.: jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 p.p.s.a.); jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.); jeżeli czynność strony była dokonana w terminie (art. 86 § 1 p.p.s.a.); jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (art. 278 lub 141 § 1 p.p.s.a.) albo terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania sądowego (por Dauter B., Komentarz do art. 88 p.p.s.a., (w:) Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, zabrakło warunku dopuszczalności wniosku, tj. uchybienie terminu spowodowało dla strony ujemne skutki procesowe w zakresie postępowania sądowego. W przypadku bowiem stwierdzenia niedopuszczalność skargi, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, nie można mówić o zachowaniu bądź uchybieniu terminu do jej wniesienia, ponieważ taki termin nie rozpoczął swojego biegu. Sąd wyjaśnia również, iż pomiędzy wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowych a zachowaniem terminu do ich dokonania istnieje ścisły związek. W razie stwierdzenia, że termin nie rozpoczął biegu niedopuszczalne jest orzekanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.