V SA/Wa 1867/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - asesor WSA Piotr Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 lipca 2025 r. sprawy ze sprzeciwu S. w K. od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 8 maja 2025 r., nr 67/25/IX-O w przedmiocie uchylenia uchwały Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Katowicach z dnia 18 grudnia 2024 r., nr 4844/2024 w sprawie stanowiska w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. postanawia 1) odrzucić sprzeciw; 2) zwrócić S. w K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od sprzeciwu, wpisaną do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie 28 maja 2025 r. pod pozycją 20002.

Pismem z 12 czerwca 2025 r. S. z siedzibą w K. (dalej: Skarżąca, Strona) wniosła sprzeciw od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej (dalej: Prezydium NRL) z 8 maja 2025 r. nr 67/25/IX-O. Zaskarżona uchwała została wydana w następującym stanie faktycznym. Skarżąca – działając jako wierzyciel – 20 września 2024 r. wystawiła tytuł wykonawczy nr TW/91/2024 r. obejmujący należności z tytułu nieopłaconych przez lek. A. L. (dalej: Zobowiązana) składek członkowskich na rzecz samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2015 r. oraz od 1 stycznia 2023 do 31 stycznia 2024 r. Pismem z 18 listopada 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. przekazał Skarżącej zarzuty Zobowiązanej w postępowaniu egzekucyjnym w administracji prowadzonym wobec Zobowiązanej na podstawie tytułu wykonawczego z 20 września 2024 r. Uchwałą z 18 grudnia 2024 r., nr 4844/2024 Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Katowicach (dalej: Prezydium ORL) – działające jako organ reprezentujący wierzyciela oddaliło zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym. Po rozpoznaniu zażalenia Zobowiązanej Prezydium NRL wskazaną na wstępie uchwałą z 8 maja 2025 r. działając na podstawie ar.t 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.) w związku z art. 34 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 ze zm.; dalej: u.p.e.a.) oraz art. 39 ust. 1 pkt 12 i art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2021 r., poz. 1342 ze zm.; dalej: u.i.l.) uchyliło zaskarżoną decyzje Prezydium ROL i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Pismem z 28 maja 2025 r. Skarżąca wniosła do tut. Sądu sprzeciw od ww. uchwały Prezydium NRL z 8 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sprzeciw podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 34 u.p.e.a. wierzyciel rozpatruje zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, podejmując rozstrzygnięcie w formie postanowienia (art. 34 § 2 u.p.e.a.). Na rozstrzygnięcie to przysługuje zażalenie (art. 34 § 3 u.p.e.a.). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Skarżąca jest wierzycielem egzekwowanych od Zobowiązanej należności w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z 20 września 2024 r. Nie jest również sporne, że rozstrzygnięcie w przedmiocie zarzutów wydało Prezydium ORL reprezentujące Skarżącą jako wierzyciela Należy przy tym wskazać, że na podstawie §13 ust. 1 pkt a) i c) Regulaminu ORL w Katowicach Prezes ORL w Katowicach reprezentuje zarówno Skarżącą, jak i ORL w Katowicach. Jak prawidłowo wskazuje Skarżąca – jest to spójne z tożsamym uprawnieniem przewidzianym w art. 25 w zw. z art. 27 ust. 1 u.i.l. Zgormadzona dokumentacja w aktach sprawy potwierdza, że podejmowane w sprawie czynności jak i korespondencja ze Skarżącą na wcześniejszym etapie postępowania także była prowadzona przez ORL w Katowicach (m.in. wystawiając tytuł wykonawczy Prezes ORL w Katowicach działał w imieniu wierzyciela – Skarżącej - por. sekcja E pkt 29 tytułu wykonawczego z 20 września 2024 r.). W świetle powyższych okoliczności w ocenie Sądu bezsporne jest, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której interesy Skarżącej jako wierzyciela reprezentowane są przez ORL w Katowicach w przedmiotowym postepowaniu egzekucyjnym. Poza sporem pozostaje okoliczność, że Prezydium ORL działało w imieniu wierzyciela w zakresie rozpoznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Nie jest również sporne, że rozstrzygniecie to zostało uchylone i przekazane Prezydium ORL do ponownego rozpoznania (w wyniku rozpoznania zażalenia Zobowiązanej) na mocy zaskarżonej uchwały Prezydium NRL w wyniku rozpoznania zażalenia wniesionego przez Zobowiązaną, wydanej m.in. na podstawie art. .138 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu powyższe wyłącza możliwość wniesienia przez Skarżącą sprzeciwu od rozstrzygnięcia wydanego w wyniku rozpoznania zażalenia od postanowienia wierzyciela (Skarżącej) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca nie mieści się bowiem w katalogu podmiotów uprawnionych do wniesienia sprzeciwu określonym w art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej zwanej: "p.p.s.a."). Użytego w ww. przepisie pojęcia "strony" nie można interpretować w oderwaniu od postanowień art. 32 p.p.s.a. – wskazującym, że stronami w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe działanie jest przedmiotem skargi. W ramach pojęcia "strony" nie mieści się organ wydający postanowienie, które następnie zostało uchylone w wyniku rozpoznania przysługującego od niego zażalenia. Tak zaś było w niniejszej sprawie, w której zaskarżoną uchwałą Prezydium NRL uchylono uchwałę Prezydium ORL (reprezentującego wierzyciela – Skarżącą) – w przedmiocie rozpoznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W ocenie Sądu przyjęty system kontroli sądowoadministracyjnej tzw. decyzji kasatoryjnych, wyłącza możliwość przyjęcia, by – w okolicznościach rozpatrywanej sprawy - możliwe było kwestionowanie przez Skarżącą zasadności uchylenia przez organ odwoławczy postanowienia wydanego na podstawie art. 34 § 2 u.p.e.a. Wprowadzona instytucja sprzeciwu od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. nie jest bowiem konkurencyjnym trybem wobec "zwykłego" trybu odwoławczego, pozwalającym organom podejmującym rozstrzygnięcia w pierwszej instancji na kwestionowanie prawidłowości zastosowania przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu użycie w art. 64a p.p.s.a. sformułowania "strona niezadowolona z treści decyzji" nie obejmuje swoim zakresem organu wydającego rozstrzygniecie w pierwszej instancji (w niniejszej sprawie Prezydium ORL reprezentujące Skarżącą). Na zawężającą wykładnię katalogu podmiotów uprawnionych do uczestnictwa w postępowaniu sądowo administracyjnym zainicjowanym sprzeciwem, o którym mowa w art. 64a p.p.s.a. wskazuje – przynajmniej pośrednio – art. 64b § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy podmiotem legitymowanym do wniesienia sprzeciwu Skarżąca nie jest. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdza, że wniesiony przez Skarżącą sprzeciw, jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a.