V SA/Wa 1856/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Łukasz Jarocki po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 13 maja 2024 r. nr DRP-ZOPP.562.33.2023.AS w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niedopełnienia obowiązku uiszczenia opłaty zapasowej postanawia: odrzucić skargę.

[...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca" lub "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska (dalej: "organ") z 13 maja 2024 r., nr DRP-ZOPP.562.33.2023.AS w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niedopełnienia obowiązku uiszczenia opłaty zapasowej. Pismem z dnia 23 lipca 2024 r., w związku z wykonaniem zarządzenia Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 czerwca 2024 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (akta sądowe, k. 23). W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 5 sierpnia 2024 r., skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 23 października 2024 r., sygn. akt V SPP/Wa 226/24, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Pismem z 8 listopada 2024 r. strona wniosła sprzeciw od tego postanowienia referendarza sądowego. Postanowieniem z 27 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 23 października 2024 r., sygn. akt V SPP/Wa 226/24. W związku z ostatecznym charakterem wskazanego postanowienia, pismem z 17 lutego 2025 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania (akta sądowe, k. 52). Wezwanie zostało doręczone skarżącej na jej adres w dniu 3 marca 2025 r. (ZPO – k. 53). W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 5 marca 2025 r., skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. W zakreślonym terminie nie uiściła jednak wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis – stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, w tym również opłata, o której mowa w art. 235a p.p.s.a. W takim przypadku – z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a – przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Rygor ten nie dotyczy jednak skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżąca, wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie dopełniła tego obowiązku w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Termin ten rozpoczął bieg w dniu 3 marca 2025 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 10 marca 2025 r. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. z uwagi na jej nieopłacenie. W niniejszej sprawie należy również podkreślić, że prawomocny charakter odmowy zwolnienia skarżącej z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych – wyrażający się w utrzymaniu przez Sąd (działający jako sąd II instancji – art. 260 § 2 p.p.s.a.) w mocy postanowienia referendarza sądowego – oznacza, iż skarżąca była zobowiązana do uiszczenia wymaganego wpisu od wniesionej skargi. Nawet ewentualne ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyliłoby skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia, ani nie przerwałoby biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroniłoby strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 września 2023 r., sygn. akt III FZ 319/23). Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.