V SA/Wa 1850/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa w sprawie ze skargi M. J. i A. J. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia ... maja 2017 r. nr ... w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi

W dniu 15 września 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożono skargę M.J. i A.J. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z [...] maja 2017 r. nr [...], w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Wezwaniem z 23 października 2017 r. zobowiązano skarżących, reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika, do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących w postępowaniu przed tut. Sądem - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 listopada 2017 r. Pismem z 24 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa. W uzasadnieniu podniósł, że powodem uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi był wyjazd skarżących na Mistrzostwa Europy w C. odbywające się w S. w terminie od [...] do [...] listopada 2017 r., nie było zatem możliwym uzupełnienie przedmiotowego braku w zakreślonym terminie. Do wniosku załączono pełnomocnictwa skarżących udzielone dla r.pr. K.Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przechodząc do oceny treści wniosku wskazać należy, że pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia pełnomocnictwa. We wniosku o przywrócenie terminu powołał okoliczności przemawiające - w jego ocenie za przywróceniem terminu. Wyjaśnił, że w dniach od [...] do [...] listopada 2017 r. skarżący wyjechali na Mistrzostwa Europy w C. odbywające się w S. ([...]) i nie było zatem możliwym uzupełnienie przedmiotowego braku w zakreślonym terminie. Jednak w ocenie Sądu wyjazd zagraniczny skarżących oraz ich przebywanie poza miejscem zamieszkania w kraju, który zbiegł się w czasie z wezwaniem do złożenia pełnomocnictwa nie może być brany pod uwagę jako okoliczność wyłączająca winę. W odniesieniu do strony, która wyjeżdża poza miejsce swego zamieszkania, formułuje się powinność takiego zorganizowania spraw, aby podczas nieobecności strony jej interesy nie doznały uszczerbku. Z informacji zawartych na stronach internetowych dotyczących Mistrzostw Europy w C. wynika, że odbywały się one w dniach [...] listopada 2017 r. Zatem w tym przypadku zaniedbanie polegające na odłożeniu dokonania czynności do ostatniego dnia, nie daje podstaw do uznania, że zachodzi brak winy w uchybieniu terminu. A jednocześnie wskazać należy, że pełnomocnictwa złożone do akt są opatrzone datą 24 listopada 2017 r. zatem jeszcze przed zakończeniem zawodów. Podkreślenia wymaga przy tym, że oceniając winę strony lub jej brak w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. post. SN z 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, lex nr 50579). Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.