V SA/Wa 1816/17

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

M. R. wystąpiła z wnioskiem – sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia [...]r. – o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z trójką dzieci, posiada mieszkanie o pow. 97 m2, natomiast nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku wskazała, iż uzyskuje miesięczny dochód w łącznej wysokości 2.438 zł z tytułu wynagrodzenia za pracę (900 zł), świadczeń alimentacyjnych na dzieci, a także zasiłków (rodzinny i wychowawczy). W uzasadnieniu przedstawił swoja sytuację życiową wskazując w szczególności, iż jest matką samotnie wychowującą trzech synów, otrzymuje alimenty płacone dobrowolnie w wysokości 200 zł, a także świadczenie alimentacyjne z funduszu alimentacyjnego, ponadto ze względu na niskie dochody jej rodzina korzysta z zasiłków z pomocy społecznej. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawczyni nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Zauważyć należało, iż czteroosobowa rodzina skarżącej utrzymuje się z niewielkiego wynagrodzenia za pracę, a nadto ze świadczeń alimentacyjnych i zasiłków, które w całości pożytkowane są na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem. Wzięto także pod uwagę, iż skarżąca nie posiada majątku nieruchomego ani ruchomego, który mogłaby spieniężyć, nie posiada również zasobów pieniężnych ani oszczędności w jakiejkolwiek formie, które mogłaby przeznaczyć na udział w postępowaniu sądowym. Z tych względów uznać należało, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji postanowienia.