Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

V SA/Wa 1806/26

Postanowienie WSA w Warszawie z 23 października 2026 r., V SA/Wa 1806/26

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
23 października 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Robert Żukowski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. na czynność Ministra Zdrowia z dnia 15 maja 2026 r. w przedmiocie unieważnienia konkursu uzupełniającego na wybór realizatorów programu polityki zdrowotnej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 19 maja 2026 r., pod poz. 18756.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

[...] sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Ministra Zdrowia z dnia 15 maja 2026 r. polegającą na unieważnieniu konkursu uzupełniającego na wybór realizatorów programu polityki zdrowotnej pn. Leczenie niepłodności obejmujące procedury medycznie wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji, na lata 2024-2028. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu ponieważ sprawa nią objęta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Każde merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem przez Sąd jej dopuszczalności. Skarga jest niedopuszczalna, gdy przedmiot sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie działalności administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza jednak, że cała aktywność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) (dalej: "p.p.s.a."), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. Jak stanowi art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Na gruncie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola sądu administracyjnego została rozszerzona poza sferę decyzji lub postanowień, co ma służyć objęciu nią również takich działań administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach zapewniających ich uczestnikom określone gwarancje procesowe, a dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznoprawnej, w stosunkach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy (Woś Tadeusz. Art. 3, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX). Jak wskazuje się w orzecznictwie użyte w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kryteria, chociaż obejmują dość zróżnicowane kategorie działań administracji, które trudno dokładnie scharakteryzować, stanowić będą akty lub czynności, które: a) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia (te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.), b) są podejmowane w sprawach indywidualnych, c) mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana kontroli sądów administracyjnych, d) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z 4 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 341/20). Równocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie w dniu 22 grudnia 2025 r. na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Ministra Zdrowia opublikowano ogłoszenie o konkursie uzupełniającym na wybór realizatorów programu polityki zdrowotnej pn. Leczenie niepłodności obejmujące procedury medycznie wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji, na lata 2024-2028. Następnie dnia 15 maja 2026 r. na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Ministra Zdrowia opublikowano ogłoszenie o unieważnieniu ww. konkursu z uwagi na brak osiągnięcia celów programu w zakresie zapewnienia równego dostępu do leczenia niepłodności w ujęciu geograficznym powołując się na § 6 ust. 8 zarządzenia Ministra Zdrowia z dnia 25 kwietnia 2018 r. w sprawie prowadzenia prac nad opracowaniem i realizacją programów polityki zdrowotnej oraz wyłaniania realizatorów innych programów realizowanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia (Dz. Urz. Min. Zdr. 2024.30), zgodnie z którym Minister właściwy do spraw zdrowia może, z własnej inicjatywy lub na wniosek dyrektora komórki właściwej, przesunąć termin składania ofert, termin uzupełnienia braków formalnych, sprostować ogłoszenie o konkursie ofert albo unieważnić konkurs ofert. Procedura konkursowa zastosowana w niniejszej sprawie została uregulowana w art. 48b i n. ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2025 poz. 1461 t.j. dalej: "u.ś.o.z"). Jak wynika z art. 48b ust. 4 u.ś.o.z., w zakresie nieuregulowanym ustawą do trybu przeprowadzenia konkursu ofert i zawarcia umów o realizację programu polityki zdrowotnej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące przetargu. Dodać także należy iż tryb odwoławczy opisany w przedmiotowej ustawie w art. 152-154 omawianej ustawy nie przywiduje środków odwoławczych ani formy decyzji administracyjnej w przypadku unieważnienia przeprowadzanego konkursu. Tym samym z treści regulacji obowiązujących w przedmiotowej sprawie na podstawie u.ś.o.z wynika, że konkurs nie miał charakteru publicznoprawnego (administracyjnego – określonego ustawą), lecz prywatnoprawny tj. cywilny – do którego odesłanie w przypadku braku regulacji określa wprost przepis art. 48 b ust. 4 u.ś.o.z.. Sam fakt organizowania konkursu przez Ministra Zdrowia nie wystarcza aby każda czynność – w tym objęta przedmiotową skargą – podlegała kontroli sądów administracyjnych. Organ jako organizator konkursu nie działał bowiem w ramach przypisanych mu kompetencji należących do sfery imperium (a więc jako organ administracji publicznej), ale jako osoba prawna, korzystając z przynależnych jej uprawnień w sferze dominium. Mimo, że unieważnienie konkursu miało formę jednostronnego oświadczenia, nie można uznać, że było przejawem władczego działania Organu, czy też że stanowiło czynność z zakresu administracji publicznej. Ponadto, należy również zauważyć, że czynność unieważnienia konkursu nie stanowiła indywidualnego rozstrzygnięcia, które przesądzałoby o prawach i obowiązkach konkretnej Strony, lecz była jedynie elementem procedury o charakterze przetargowym, której prawidłowość może być weryfikowana w postępowaniu przed sądem powszechnym (por. uchwała SN z dnia 13 lutego 2003 r., sygn. akt III CZP 95/02; postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 207/10). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji. Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając to ma uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w punkcie 2 sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
9 czerwca 2026
Skarżony organ
Minister Zdrowia
Sędziowie
Robert Żukowski /przewodniczący sprawozdawca/

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny