V SA/Wa 1724/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi C. R. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych oddala skargę.

Decyzją z dnia ... lipca 2-17 r. znak: ... Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji umorzyła w całości postępowanie administracyjne prowadzone na wniosek C. R. w sprawie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych wraz z odsetkami za zwłokę w ich uiszczaniu za okres od stycznia 2011 r. do 31 lipca 2015 r. W uzasadnieniu w/w decyzji wskazano, że na podstawie art. 10 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę za używanie niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe. Zgodnie z art. 105 § 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Organ przypomniał, że w dniu 31 lipca 2017 r. organ prowadzący postępowanie został poinformowany przez Pocztę Polską S.A. Dział Abonamentu TV w B., iż zaległości, o których umorzenie wnioskowała strona za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 lipca 2015 r. zostały wyegzekwowane przez organ egzekucyjny. To zdaniem organu skutkowało koniecznością umorzenia w całości postępowania administracyjnego. Decyzję wyżej opisaną zaskarżyła C.R. wnosząc o jej uchylenie i ponowne rozpoznanie sprawy, ewentualnie o jej zmianę poprzez umorzenie w całości należności abonamentowych. W uzasadnieniu skargi jej autorka podkreśliła, iż fakt, że należność została wyegzekwowana nie oznacza, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie powinna w 2016 roku rozpoznać wniosku w kontekście przesłanek, które wskazują, iż powinna być zwolniona od płacenia abonamentów gdyż spełniała warunki do zwolnienia od tych opłat od 2010 r., co potwierdzają stosowne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji po roku to jest w 2017 roku, wydała decyzję i umorzyła w całości postępowanie administracyjne, ale tylko na tej podstawie, że należność została wyegzekwowana nie rozstrzygając ustalenia prawa do zwolnienia od opłaty, a przecież to ono przesądza o istnieniu lub nie istnieniu egzekwowanego obowiązku mimo, że zebrane dowody były wystarczające do podjęcia decyzji w tej kwestii, czyli nie rozpoznała istoty sprawy. Skarżąca oświadcza, że wyegzekwowana kwota jest bardzo duża i nic nie wiedziała, że do niej kierowane było upomnienie, bowiem w tym czasie przebywała w szpitalu. Tym samym były to doręczenia nieskuteczne, co rozpoznający wniosek także pominął, a miało to istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. NR 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy). W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia ... października 2014 r. umarzała postępowanie w przedmiocie umorzenia zaległości opłat abonamentowych za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 lipca 2015 r. O umorzenie tych zaległości skarżąca wnioskowała pismem z dnia 1 lipca 2016 r. podnosząc, że powinna być zwolniona od płacenia abonamentu, gdyż spełniała warunki do takiego zwolnienia począwszy od 2010 r. Jako podstawę decyzji wskazano art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (tj. Dz. U. 2014 r. poz. 1204) wedle którego w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu. Jednocześnie decyzję oparto na art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Zgodnie z ustalonym przez organ stanem faktycznym, skarżąca w chwili wydawania decyzji nie posiadała zaległości w opłatach abonamentowych w zakreślonym jej wnioskiem horyzoncie czasowym. Sama skarżąca również nie neguje tej okoliczności, potwierdzając uzyskaną przez organ informację o ściągnięciu zaległości w drodze postępowania egzekucyjnego. Należy zatem zgodzić się z oceną dokonaną przez organ administracji, iż sprawa, z uwagi na brak zaległości w opłacie abonamentowej po stronie skarżącej, stała się bezprzedmiotowa, co pociągnęło za sobą konieczność umorzenia postępowania. Fakt, iż skarżąca odmiennie ocenia stan faktyczny sprawy, uważając, że ściągnięte w drodze postępowania egzekucyjnego należności były nienależne wobec tego, że spełniała ona warunki do zwolnienia z opłat abonamentowych, nie ma znaczenia dla istoty postępowania. Wniosek skarżącej dotyczył bowiem umorzenia zaległości. Te w toku prowadzonego przez organ postępowania zostały uregulowane. Natomiast kwestia tego, czy istniał obowiązek uiszczania opłaty abonamentowej w przedmiotowym okresie, pozostaje poza granicami postępowania o ich umorzenie. Zgodnie bowiem z ustawą opłatach abonamentowych w sprawach indywidualnych abonentów KRRiT właściwa jest jedynie w zakresie przyznawania ulg w spłacie zaległości tych należności. KRRiT nie posiada jednak kompetencji w zakresie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Opłaty abonamentowe są pobierane przez Pocztę Polską. Operator ten kontroluje także wykonywanie obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej, a kierownicy jednostek pocztowych są uprawnieni do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej ww. obowiązku. Z wyżej przedstawionych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.