V SA/Wa 1634/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia ... sierpnia 2020 r. nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o umorzenie należności z tytułu opłat abonamentowych postanawia: odrzucić skargę

Pismem z [...] września 2019 r. R.R. (dalej jako Skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z [...] sierpnia 2020 r. nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o umorzenie należności z tytułu opłat abonamentowych wraz z ich odsetkami za zwłokę w ich uiszczaniu za okres do 4 października 2013 r. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż uznano za zasadne zarzuty i wnioski przedstawione w skardze i w związku z tym organ wydał nową decyzję z [...] września 2020 r. nr [...] uchylającą zaskarżoną decyzję z [...] września 2020 r. Zarządzeniem z 5 października 2020 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez podpisanie załączonej skargi i odesłanie jej do Sądu. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu z dniem 9 listopada 2020 r. w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Wyjaśnić należy, że złożona skarga została przedłożona w kserokopii, a tymczasem zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jednym z wymogów formalnych pisma procesowego jest podpis strony. Nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. Podpis wnoszącego pismo musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga strony skarżącej z [...] września 2020 r. nie mogła skutecznie zainicjować postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem widnieje na niej jedynie kserokopia podpisu. Kserokopia podpisu nie może być uznana za podpis, chociażby stanowiła dokładne jego odtworzenie. Wskazać również należy, że wezwanie do podpisania skargi zostało przesłane na adres wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 26 października 2020 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 2 listopada 2020 r. Z uwagi na to, że strona przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym zostało ono doręczone Skarżącemu z dniem 9 listopada 2020 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. (doręczenie zastępcze). W zakreślonym terminie zarządzenie nie zostało wykonane. Jednocześnie odnosząc się do wniosku pełnomocnika organu o umorzenie postępowania na podstawie art. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podkreślić należy, że przedmiotowy wniosek nie mógł być uwzględniony, gdyż Skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uzupełnił braku formalnego skargi, a ocena formalna skargi ma pierwszeństwo przed merytorycznym rozpoznaniem skargi. W zaistniałych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.