V SA/Wa 1617/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor sądowy Tomasz Grzybowski po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 22 marca 2022 r. nr KOC/7793/A1/21 w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) postanawia: 1) odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi, 2) odrzucić skargę, 3) zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwustu) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pismem z 24 maja 2022 r. (data nadania 10 czerwca 2022 r.) strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z 22 marca 2022 r. dotyczącą odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, jako że sporną decyzję doręczono spółce 25 kwietnia 2022 r. Termin do złożenia skargi upływał zatem 25 maja 2022 r., skargę złożono natomiast, jak zauważono, 10 czerwca 2022 r. W motywach wniosku podniesiono, że przesyłka ze skargą nadana pierwotnie 25 maja 2022 r. została zwrócona stronie skarżącej przez operatora pocztowego 3 czerwca 2022 r. Pracownik recepcji odpowiedzialny za przekazanie korespondencji błędnie zaadresował pierwotną przesyłkę, "gdyż nie posiadał należytej wiedzy, aby zdać sobie sprawę z powagi czynności, której dokonywał w imieniu skarżącej". Odnosząc się do wskazanych okoliczności stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 87 § 1-4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niemniej wskazane w nim okoliczności trudno uznać za ekskulpujące w rozumieniu art. 86 § 1 ww. ustawy. W orzecznictwie ugruntowane jest oczekiwanie podwyższonego standardu dbałości o własne interesy procesowe wobec podmiotów korporacyjnych. W szczególności wskazuje się, że na pracodawcy ciąży obowiązek takiego doboru pracowników i prawidłowego rozdysponowania obowiązków między nimi, by zapewnić prawidłową działalność oraz prawidłowy obieg korespondencji, zaś błąd własnego pracownika nie jest uznawany za przeszkodę niezależną od pracodawcy (vide odpowiednio np. post. NSA o sygn. II GZ 857/17, CBOSA). Wobec tego wskazana we wniosku pomyłka pracownika odpowiedzialnego za prawidłowe zaadresowanie i przekazanie przesyłki ze skargą, a w rezultacie zwrot tejże przez operatora pocztowego, obarcza stronę skarżącą. Wobec odmowy przywrócenia skargi do procedowania, podlegała ona odrzuceniu, jako spóźniona, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ww. ustawy. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono z kolei stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ustawy.