V SA/Wa 1607/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 21 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe. 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz A. W. kwotę 200 (słownie: dwustu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżąca wniosła skargę na rozstrzygnięcie opisane w komparycji niniejszego postanowienia. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.). Wyjaśnił, iż pismem z dnia (...) lipca 2022 r. znak: (...) poinformował skarżącą o przywróceniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej do ponownej weryfikacji. Organ podkreślił, że zakwalifikowanie wniosku do ponownej weryfikacji jest w swych skutkach tożsame z uchyleniem aktu rozstrzygającego o odmowie przyznania pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż opisane w pkt 1 i 2 powołanego wyżej przepisu. W niniejszej sprawie organ poinformował o przywróceniu wniosku skarżącej, o przyznanie pomocy finansowej ze środków unijnych, do ponownego rozpatrzenia. W powyższym stanie rzeczy Sąd uznał, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu ww. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Organ uwzględnił bowiem żądanie skargi w całości, tzn. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie. Z tych powodów orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy. Jednocześnie, stosownie do art. 201 § 1 ww. ustawy, postanowiono o zwrocie kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis od skargi (w kwocie 200 zł). Końcowo Sąd zauważa, że w granicach niniejszej sprawy (art. 134 § 1 ww. ustawy) ocenie podlegało, czy organ uczynił zadość żądaniu skargi, tj. ziszczenie się przesłanki bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ww. ustawy. Natomiast nie badano rozstrzygnięcia autokontrolnego pod kątem jego obligatoryjnych elementów (w szczególności wskazania, czy działanie miało miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa), jako że wykracza to poza przedmiot zaskarżenia.