V SA/Wa 1593/16

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r. pr. E. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 300 zł (trzysta złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 69 zł (sześćdziesiąt dziewięć złotych).

Zgodnie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wyznaczony radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych, (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Obecnie obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Na podstawie § 24 rozporządzenie weszło w życie 2 listopada 2016 r. W niniejszej sprawie postępowanie w pierwszej instancji wszczęte zostało skargą z 12 maja 2016 r., a więc pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805; dalej: "rozporządzenie") i zakończyło się wyrokiem wydanym w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 maja 2017 r. Stosownie do treści § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 4 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna wynosi 480 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik w dniu 27 października 2016 r. przeglądała w czytelni akt WSA w Warszawie akta sprawy V SA/Wa 1593/16 oraz w dniu 23 listopada 2016 r. sporządziła i złożyła do akt sprawy pismo procesowe. W piśmie 23 listopada 2016 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczyła, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte przez stronę skarżącą w całości ani w części. Po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym i wydaniu wyroku oddalającego skargę pełnomocnik złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Mając na uwadze § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, ocenić należy, że aktywność pełnomocnika w wypełnianiu obowiązków w toku postępowania przed Sądem I instancji nie przekracza granic zwykłej staranności wymaganej od profesjonalnego pełnomocnika. W w sprawie brak jest zatem podstaw do zasądzenia opłaty maksymalnej tytułem wynagrodzenia, która wynosi 480 zł. Pełnomocnik nie wskazała żadnych szczególnych okoliczności wymagających zwiększonego nakładu pracy. Analiza akt sprawy wskazuje, że radca prawny zapoznała się ze sprawą, przygotowała pismo procesowe w którym uzupełniła i doprecyzowała skargę wniesiona przez Stronę. Po otrzymaniu odpisu sentencji wyroku z 9 maja 2017 r. wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W świetle powyższego za zasadne uznać należy przyznanie wynagrodzenia w kwocie 300 zł. Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte przez stronę skarżącą – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.