V SA/Wa 1583/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Orzeczniczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2017 r. o sygn. akt V SA/Wa 1583/16 w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] . Pismem z dnia 2 stycznia 2017 r. skarżący wystąpił o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na wniosek i doręczanym na wniosek w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni. W dniu 17 stycznia 2017 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 18 maja 2017 r. Jednocześnie, zarzadzaniem z dnia 4 lipca 2017 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej – w terminie 7 dni. Pismem z dnia 31 lipca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 stycznia 2017 r. domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazał, iż Sąd powinien najpierw wezwać do go uiszczenia opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie, a dopiero w razie jej uiszczenia sporządzić uzasadnienie i doręczyć je skarżącemu. Natomiast jeżeli Sąd "z własnej woli’ sporządził uzasadnienie, to nie może przerzucać na skarżącego odpowiedzialności poprzez zarządzenie ściągnięcia opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo w przypadkach wymienionych w tym przepisie. Jednocześnie, na podstawie art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W związku z powyższym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zażalenie nie przysługuje, skoro przepisy p.p.s.a. w takim wypadku możliwości zaskarżenia nie przewidują. Ponadto, zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Od prawomocnych orzeczeń nie przysługuje żaden środek zaskarżenia – zażalenie można wnieść jedynie na nieprawomocne zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Wskazać dodatkowo należy, iż nawet gdyby przyjąć, iż złożone zażalenie stanowi zażalenie na wezwanie z dnia 10 lipca 2017 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 stycznia 2017 r., to również podlegałoby ono odrzuceniu jako niedopuszczalne, gdyż ustawa p.p.s.a., którą stosują sądy administracyjne nie przewiduje takiego środka odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2017 r. o sygn. akt II GZ 439/17; orzeczenie dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezależnie od tego, iż zażalenie było niedopuszczalne z wyżej wskazanych względów, wskazać należy skarżącemu, iż przywołana przez niego w uzasadnieniu argumentacja nie jest trafna. Przewidziana w art. 220 § 1 p.p.s.a. reguła, iż sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, doznaje jednego wyjątku, który odnosi się właśnie do pobierania opłaty kancelaryjnej. Zgodnie bowiem z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był zażalenie odrzucić jako niedopuszczalne, o czym orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., w sentencji postanowienia.