V SA/Wa 1517/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia z 4 października 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... czerwca 2017 r. nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinasowania postanawia: odmówić zmiany postanowienia z 4 października 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Postanowieniem z dnia 4 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 6 października 2017 . (data prezentaty) wpłynęło do Sądu pismo datowane na 29 września 2017 r.( nadana w dniu 2 października 2017 r.) przy którym pełnomocnik skarżącego złożył dodatkową dokumentację finansową uzasadniającą złożony wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, tj.: - oświadczenie o sytuacji uzasadnionej względami społecznymi, gospodarczymi i finansowymi, - oświadczenie o sytuacji ekonomicznej, - oświadczenie o sprawach sądowych, - oświadczenie o zobowiązaniach, - RZS porównawczy za okres od 1.01.2014 do 30.06.2017, - Bilans za okres od 1.01.2014 do 30.06.2017, - RZS prognozy na 2017, 2018 i 2019, - Bilans prognozy na 2017, 2018 i 2019, - Prognoza zobowiązań za okres od 1.07.2017 do 31.12.2019. W dniu 13 października 2017 r. (data nadania) wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika skarżącego w którym zwrócił się o zmianę postanowienia z dnia 4 października 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 tekst jednolity ze zm) w oparciu o dodatkową dokumentację finansową złożoną przy piśmie z 29 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 tekst jednolity ze zm) zwana dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne akty administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Natomiast zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Zdaniem Sądu przedstawione dokumenty nie wskazują na zmianę okoliczności. Nowym dokumentem nieznanym sądowi jest Rachunek zysków i strat porównawczy za okres od 1.01.2014 do 30.06.2017 z którego wynika, iż skarżący w pierwszej połowie bieżącego roku uzyskał przychód w wysokości 35840,65 zł oraz zysk w wysokości 34.456,08 zł. Także nowym dokumentem jest prognoza Rachunku zysków i strat na koniec 2017 r. i na lata następne z której wynika, że skarżący uzyska na koniec roku przychód w wysokości 67861,33 zł oraz zysk w wysokości 53425,76 zł. Także złożone oświadczenia nie mogą być brane pod uwagę bo nie zostały poparte żadnymi dokumentami. Skarżący składając przedmiotowy wniosek nie nadesłał dokumentów o których była mowa w postanowieniu z dnia 4 października 2017 r. tj. informacji o wielkości swojego majątku, np. czy posiada jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, oszczędności. Ponadto skarżący nie przedłożył żadnych wyciągów z rachunków bankowych, kont czy lokat bankowych, ani też deklaracji PIT za rok 2015 i 2016 r., które obrazowałby bieżąca sytuację finansową skarżącego. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 4 w zw. z § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.