V SA/Wa 1496/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ś. na postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) czerwca 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania; postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz skarżącego M.Ś. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

M. S. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora [...] OR ARiMR z dnia [...] czerwca 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] maja 2017 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia jak i utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] uchylił ww. postanowienia z dnia [...] czerwca 2017 r. i [...] maja 2017 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2016 r., poz. 1369) – dalej: p.p.s.a.], sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy postępowanie z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1- 2 tego przepisu (cofnięcie skargi, śmierć strony w sprawie dotyczącej praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego) stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja będzie miała miejsce w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja (postanowienie) zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk., M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 495). W przedmiotowej sprawie organ działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji. Należało zatem uznać, że w związku z uwzględnieniem skargi w całości postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji, o kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.