V SA/Wa 1424/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA – Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej z tytułu grzywny postanawia: odrzucić skargę

Pismem z 30 kwietnia 2013 r. A. M. (dalej jako: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 21 czerwca 2013 r. (dowód: ZPO k. 25 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, skarżący, wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF, wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekając na skutek wniesionego w sprawie sprzeciwu, postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 667/13 oddalił przedmiotowe zażalenie. Pismem z dnia 3 marca 2014 r. A. M. ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Po jego rozpoznaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r. odmówił wzruszenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2013 r. Rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 336/14 oddalił przedmiotowe zażalenie. Po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2014 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu osobiście w dniu 23 września 2014 r. (dowód: ZPO k. 127 akt sąd.). Pismem z dnia 26 września 2014 r. A. M. wniósł o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu. W odpowiedzi na powyższe pismo poinformowano skarżącego, iż siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest terminem ustawowym i nie może być przedłużony, ani skrócony. Skarżący wpisu sądowego w zakreślonym terminie nie uiścił (dowód: informacja Oddziału Finansowo – Budżetowego WSA w Warszawie k. 130 akt sąd.). Mając powyższe na uwadze na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.