V SA/Wa 1412/14

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia ... marca 2014 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A.U., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy).

Wyrokiem z 21 listopada 2014 r. tut. Sąd oddalił skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Postanowieniem z 24 marca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał I. S., dalej "Skarżąca" prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem adwokata A. M. K. Pismem z 8 czerwca 2015 r. adwokat sporządziła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej do którego załączyła skargę kasacyjną. Postanowieniem z 17 czerwca 2015 r. tut. Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 21 listopada 2014 r. Wyrokiem z 26 września 2017 r. sygn. akt II GSK 2355/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik nie stawiła się na rozprawę przed NSA. Wnioskiem złożonym w dniu 1 grudnia 2017 r. adw. A. U. (przed zmianą nazwiska A.K. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczyła, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Obecnie obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. uchyliło rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które to rozporządzenie obowiązywało od 1 stycznia 2016 r. do 1 listopada 2016 r. Zgodnie z § 22 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Ponieważ postępowanie przed Sądem II instancji pełnomocnik wszczęła skargą kasacyjną złożoną łącznie z wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 8 czerwca 2015 r., jej wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu należy rozpoznać na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461), dalej: "rozporządzenie". Stosownie do treści § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie adwokat została ustanowiona pełnomocnikiem Skarżącej po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji oraz sporządziła i wniosła skargę kasacyjną. W związku z powyższym, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. w wysokości 180 zł. Jednocześnie stosownie do treści z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte przez stronę skarżącą – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.