V SA/Wa 13/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Jarosław Stopczyński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi ,,[...]" Spółka z o.o. w N. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę.

W związku ze złożeniem skargi na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzją Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie zarządzeniem z 4 czerwca 2019 r. wezwał [...] Spółka z o.o. w N. (dalej: "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 9.517 zł. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano Stronę do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z KRS w oryginale lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania doręczono Skarżącej 8 lipca 2019 r. W dniu 15 lipca 2019 r. Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z 28 listopada 2019 r. (sygn. V SPP/Wa 205/19) odmówiono Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Spółka nie wniosła sprzeciwu od postanowienia z 28 listopada 2019 r. Skarżąca nie przedłożyła w wymaganym terminie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do podpisania skargi, w związku z czym Sąd I instancji postanowieniem z 25 lutego 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 1008/19 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę. Zażalenie na to postanowienie złożyła Skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniem z 9 października 2020 r. sygn. akt I GZ 251/20 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stanowisko Sądu I instancji, który odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie jej braku formalnego (a tym samym brak możliwości zweryfikowania, czy prezes zarządu Spółki uprawniony był do podpisania i wniesienia skargi) nie zasługuje na akceptację z tej przyczyny, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się odpis Spółki z KRS aktualny na dzień 12 czerwca 2018 r., z którego wynika, że K. M. jako wiceprezes Spółki był uprawniony do jej samodzielnego reprezentowania (k. 1025 akt adm.). Sąd administracyjny orzeka bowiem na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyżej opisany dokument znajdujący się w aktach sprawy potwierdza umocowanie K. M. do reprezentacji Skarżącej. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie z 25 lutego 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 1008/19 Naczelny Sąd Administracyjny uznał za wydane z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi. Skargę wraz z aktami sprawy po ich zwrocie z Naczelnego Sądu Administracyjnego wpisano do repertorium pod sygn. V SA/Wa 13/21. Następnie na podstawie zarządzenia z 2 lutego 2021 r. Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 czerwca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 9.517 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa skierowana na adres wskazany w skardze nie została odebrana przez adresata i została zwrócona nadawcy z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu oraz zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 marca 2021 r. przesyłkę zawierającą wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 czerwca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi dołączono do akt sądowych sprawy ze skutkiem doręczenia. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej (...) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie wezwanie wysłane zostało na adres wskazany przez Spółkę w skardze. Na kopercie, w której przesłano wezwanie znajduje się adnotacja, że pierwszego awizowania dokonano w dniu 5 lutego 2021 r., drugiego w dniu 15 lutego 2021 r. Przesyłka została zwrócona Sądowi 23 lutego 2021 r. Stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a. należy stwierdzić, że przesyłkę doręczono Stronie w trybie zastępczym z upływem 19 lutego 2021 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął 26 lutego 2021 r. W wyznaczonym terminie Skarżąca nie opłaciła skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.